Αμύγδαλο το θαυματουργό

Εκτός από βασικό συστατικό της διατροφής, το πλούσιο σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία αμύγδαλο διαθέτει σημαντικές αντιγηραντικές, τονωτικές, επουλωτικές και ευεργετικές ιδιότητες για την επιδερμίδα.

Ένας αρχαίος μύθος μιλάει για τον έρωτα ανάμεσα σε μια πανέμορφη βασιλοπούλα, τη Φυλλίδα και σε έναν από τους γιους του Θησέα, τον Δημοφώντα. Η τρικυμία έφερε τον νέο μέχρι τις εκβολές του Στρυμόνα, όπου φιλοξενήθηκε στο παλάτι του βασιλιά της περιοχής. Φεύγοντας, υποσχέθηκε στην ερωτευμένη κόρη ότι θα την παντρευόταν μόλις επέστρεφε από την Αθήνα. Όταν έφτασε η καθορισμένη ημέρα της επιστροφής, η Φυλλίδα κατέβηκε στο λιμάνι για να υποδεχτεί τον αγαπημένο της. Δεν τον βρήκε όμως και μέσα στην απελπισία της κρεμάστηκε. Και όπως τόσο συχνά συμβαίνει στους ελληνικούς μύθους, οι θεοί τη λυπήθηκαν και τη μεταμόρφωσαν σε αμυγδαλιά. Όταν ο Δημοφώντας γύρισε και έμαθε τα θλιβερά μαντάτα, πήγε συντετριμμένος και αγκάλιασε το δέντρο που ήταν κάποτε η αγαπημένη του. Η άκαρπη λοιπόν έως τότε αμυγδαλιά ξέχασε μεμιάς τη θλίψη της, άνθισε και έβγαλε φύλλα.

Από τα αρχαία χρόνια, η αμυγδαλιά αποτελεί σύμβολο αναγέννησης και ελπίδας, καθώς τα λευκορόδινα άνθη της είναι το πρώτο σημάδι για το ότι η φύση ξυπνά από τον χειμωνιάτικο ύπνο της.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Ξακουστά στην αρχαιότητα ήταν τα αμύγδαλα της Νάξου, τα απαλά της Κύπρου, ενώ τα αμύγδαλα της Θάσου είχαν τέτοια φήμη, που στο Βυζάντιο «θάσιον» σήμαινε αμύγδαλο. Τα γλυκά αμύγδαλα χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική για την παρασκευή αμυγδαλωτών, μαντολάτου, πραλίνας και άλλων γλυκισμάτων, ενώ στην Ανατολή γαρνίρουν με αυτά πλήθος εδεσμάτων.

Στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν τακτικά το αμυγδαλέλαιο για να απαλύνουν τις ρυτίδες και να καταπολεμούν τις δερματικές κηλίδες, ενώ στις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, από τον 16ο αιώνα και μετά, οι κυρίες της ανώτερης τάξης περιποιούνταν καθημερινά τα χέρια τους με κρέμες που είχαν κύριο συστατικό το αμυγδαλέλαιο, για να τα διατηρούν λευκά και νεανικά.

Σήμερα το αμυγδαλέλαιο αποτελεί ένα από τα αναντικατάστατα υλικά της βιομηχανίας των καλλυντικών. Επειδή απορροφάται σχετικά γρήγορα από το δέρμα, αποτελεί επίσης ιδανικό έλαιο-βάση για μασάζ. Με τακτική εξωτερική χρήση, το αμυγδαλέλαιο, το οποίο μπορούμε να προμηθευτούμε από τα φαρμακεία ή τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων, απαλύνει τις ρυτίδες του λαιμού, μαλακώνει το σκληρό δέρμα σε αγκώνες, γόνατα και φτέρνες, θρέφει τις ξηρές επιδερμίδες και καθαρίζει αποτελεσματικά τις ευαίσθητες, χωρίς να τις ερεθίζει.

Μάσκα για τους ανοικτούς πόρους

Αν έχουμε ανοικτούς πόρους, μπορούμε να απλώνουμε δύο φορές την εβδομάδα στο πρόσωπο μια μάσκα που θα φτιάξουμε αλέθοντας 2 κουταλιές αμύγδαλα και αναμειγνύοντάς τες με όσο μέλι χρειάζεται για να σχηματιστεί ένας παχύρρευστος πολτός.

Την αφήνουμε να «δράσει» για περίπου 10 λεπτά.

Αν από τα αλεσμένα αμύγδαλα αφαιρέσουμε το λάδι, προκύπτει το αλεύρι αμυγδάλου, που κυκλοφορεί στο εμπόριο και είναι κατάλληλο για ήπιο πίλινγκ σε ξηρές και μεικτές επιδερμίδες, ενώ, αν προσθέσουμε λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού, γίνεται ιδανικό για τις λιπαρές.