ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, ΚΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ: ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ A.D.H.D.

Η Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητα -ΔΕΠΥ (Attention-Deficit Hyperactivity Disorder - ADHD) αποτελεί μία από τις συχνότερες και σοβαρότερες διαταραχές συμπεριφοράς της παιδικής ηλικίας. Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες περισσότερα από πέντε εκατομμύρια παιδιά πάσχουν από τη συγκεκριμένη ασθένεια. Μία νέα ανεξάρτητη έρευνα, που αποκαλύπτει ότι η βασική αιτία της ασθένειας είναι η κακή διατροφή, δεν θα αρέσει καθόλου στις αλυσίδες γρήγορου φαγητού και στις φαρμακευτικές εταιρίες. Η ασθένεια, γνωστή παγκοσμίως με τα αρχικά A.D.H.D. έχει ως αποτέλεσμα μια σειρά ανησυχητικών συμπτωμάτων για τα παιδιά, όπως αϋπνία, έλλειψη συγκέντρωσης, εμφάνιση αδιαφορίας και απαξίωσης, προβλήματα στη συμπεριφορά, προβλήματα μνήμης, κτλ. Μία έρευνα από το Ερευνητικό Κέντρο που ειδικεύεται στην ασθένεια στην Ολλανδία, αποκαλύπτει ότι το 64% των περιπτώσεων εμφάνισης της, οφείλεται στην κακή διατροφή. Τα παιδιά που πήραν μέρος στην έρευνα χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: η πρώτη ομάδα υποβλήθηκε σε συγκεκριμένο –όχι αυστηρό- διαιτολόγιο, ενώ η δεύτερη μπορούσε να τρέφεται ελεύθερα με ότι ήθελε. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά στα παιδιά της πρώτης ομάδας, καθώς μετά από πέντε εβδομάδες είχαν παρουσιάσει εντυπωσιακή βελτίωση, με τους γονείς να δηλώνουν έκπληκτοι, καθώς αγνοούσαν τελείως τον ρόλο της διατροφής στην εμφάνιση και εξέλιξη της ασθένειας. Οι γονείς των παιδιών φυσιολογικά δεν γνώριζαν για το ρόλο της κακής διατροφής αφού κανείς δεν τους ενημέρωσε για αυτόν. Η καταπολέμηση της A.D.H.D. έχει γίνει εδώ και δεκαετίες παιχνίδι στα χέρια επιτήδειων εταιριών, οι οποίες, εκμεταλλευόμενες την αγωνία των γονιών και την “άγνοια” αρκετών γιατρών, "προωθούν" φαρμακευτικές αγωγές αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, χωρίς μάλιστα να επιλύουν το πρόβλημα. Η Κρίστιν Ουόρτμαν δίνει στο Grist.org ένα πολύ καλό παράδειγμα της εκμετάλλευσης αυτής της κατάστασης από συγκεκριμένα συμφέροντα: βασική αιτία της ασθένειας αποτελεί η κακή διατροφή, το γρήγορο φαγητό, το οποίο στοχεύει διαφημιστικά –εκτός των άλλων- και τα νεαρά παιδιά. Η μόδα του γρήγορου φαγητού στηρίζεται σε μία ατελείωτη διαφημιστική εκστρατεία, επιβάλλοντας το γρήγορο φαγητό στη συνείδηση των μικρών παιδιών. Όταν αρχίζουν να εμφανίζονται τα συμπτώματα της ασθένειας, τα παιδιά θα πάνε με τους γονείς τους στους γιατρούς, οι οποίοι θα τους γράψουν ένα συγκεκριμένο φάρμακο. Πολλοί γιατροί θεωρούν ως παράγοντα εμφάνισης της ασθένειας τη διατροφή, όχι όμως τόσο ζωτικό όσο φαίνεται να είναι. Έτσι, καταφεύγουν στη φαρμακευτική θεραπεία. Το φάρμακο που αντιμετωπίζει την ασθένεια όμως είναι πάρα πολύ ισχυρό, με αποτέλεσμα μια σειρά άλλων επιδράσεων-επιπλοκών στα παιδιά, με πλέον σύνηθη αυτή της αϋπνίας, πόνους στο κεφάλι και το στομάχι, ανορεξία και στη χειρότερη των περιπτώσεων ψυχολογικές διαταραχές (αίσθηση μοναξιάς, κατάθλιψης, κτλ.) . Για την αντιμετώπιση των επιδράσεων του πρώτου φαρμάκου το οποίο θα αντιμετώπιζε την A.D.H.D. απαιτείται χορήγηση και αγορά άλλων φαρμάκου. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε την υγεία μας στις έρευνες και τους ειδικούς. Μετά από πολύχρονη χορήγηση του αρχικού φαρμάκου στα παιδιά, διαπιστώθηκε πρόβλημα στην ανάπτυξή τους, τόσο σε ύψος, όσο και σε βάρος. Μία δήθεν ανεξάρτητη έρευνα που αντέκρουε τον ισχυρισμό αυτό δημοσιεύτηκε στην κατά τ’ άλλα υψηλού κύρους Journal of Pediatrics  και όλα φαινόταν να βαίνουν καλώς, έως ότου αποδείχτηκε ότι οι συγγραφείς της, μερικοί εκ των οποίων υψηλόβαθμοι πανεπιστημιακοί, είχαν στενές σχέσεις με φαρμακευτικές εταιρίες. Αν και από τη δεκαετία του ’70 αρκετοί επιστήμονες είχαν συνδέσει την ασθένεια με διάφορα επικίνδυνα συστατικά και συντηρητικά τα οποία βρίσκονται σε πολλές τροφές, η συστηματική προσπάθεια απόκρυψης της σύνδεσης της ασθένειας με την κακή διατροφή, πέτυχε το σκοπό της. Υπήρχε μια γενική παραδοχή στην ιατρική κοινότητα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, ότι η διατροφή αποτελεί έναν μικρό παράγοντα στην εμφάνιση της ασθένειας και ότι η καλύτερη θεραπεία ήταν η ισχυρή θεραπευτική αγωγή, ανεξαρτήτως των όποιων επιπρόσθετων επιπλοκών μπορούσε αυτή να επιφέρει στα παιδιά. Η Λίντι Πέσλερ, επικεφαλής της έρευνας που διεξήχθη στην Ολλανδία, αναφέρει ότι περισσότερα από τα 2/3 των παιδιών που αντιμετωπίζουν την ασθένεια θα μπορούσαν να την αντιμετωπίσουν βελτιώνοντας τη διατροφή τους και όχι με φαρμακευτικές αγωγές, οι οποίες έχουν ως συνέπεια τη μία επίδραση μετά την άλλη. Πώς όμως μπορείς να πείσεις μια κοινωνία εθισμένη ψυχολογικά στα φάρμακα και το γρήγορο φαγητό και η οποία μάλιστα λόγω της άγνοιάς της, γίνεται βορά στα νύχια δήθεν ερευνών και αποτελεσματικών θεραπειών; (Πηγές: Grist.org, Los Angeles Times) Άρης Καπαράκης, Συνεργάτης της ΜΚΟ Σόλων