Η ζειά από την αρχαιότητα έως σήμερα

by Η τροφή μας το φάρμακό μας · 

Ευάγγελος Κορπέτης 

Ινστιτούτο Σιτηρών, ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ»

Η ανάπτυξη της γεωργίας στον ελλαδικό χώρο, όπως προσδιορίζει η αρχαιοβοτανική έρευνα, σημειώνεται από την 7η χιλιετία π.κ.χ. Τα πρώτα σιτηρά που καλλιεργήθηκαν ήταν:  

– το μονόκοκκο (Triticum monococcum ssp. monococcum), 

– το δίκοκκο (T. turgidum ssp. dicoccum) και 

– κάποιο σιτάρι που ακόμα δεν έχει ταυτοποιηθεί (ντυμένα σιτάρια 1)}, 

– το μαλακό (T. aestivum ssp. aestivum) και 

– το σκληρό σιτάρι (T. turgidum ssp. durum) (γυμνόσπερμα σιτάρια), 

– το δίστοιχο (Hordeum vulgare f. distichon) και 

– το εξάστοιχο κριθάρι (H. vulgare f. hexastichon) (ντυμένο και γυμνόσπερμο).

Αργότερα, στην Εποχή του Χαλκού (3000-1200 π.κ.χ.) εμφανίζονται το σιτάρι σπέλτα (T. aestivum ssp. spelta) (ντυμένο) και το κεχρί (Panicum miliaceum). Η επικράτηση των ντυμένων σιταριών συνεχίζεται και κατά την Εποχή του Χαλκού, με κυρίαρχο είδος το μονόκοκκο σιτάρι, ιδιαίτερα σε νεολιθικές θέσεις της Βόρειας Ελλάδας (Βαλαμώτη, 2009, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, 2013).

Στους ιστορικούς χρόνους που ακολουθούν, τα σιτηρά (2) ή σιτώδη κατά το Θεόφραστο (3) ή cerealia (4) στα λατινικά κατά τον Πλίνιο (5) που καλλιεργούνταν κυρίως στον ελλαδικό χώρο ήταν ο πυρός (6) και η κριθή (7) και δευτερευόντως η όλυρα (8), η τίφη (9), ο κέγχρος (10), η ζειά.

Η ζειά είναι λέξη αρχαιότατη. Στα περισσότερα από τα αρχαία ελληνικά κείμενα αναφέρεται στον πληθυντικό αριθμό, «ζειαί». Στα ξενόγλωσσα κείμενα συναντάται ως zea.

Σύμφωνα με κάποιους λεξικογράφους και σχολιαστές η λέξη ζειά προέρχεται από τα σανσκριτικά και καθορίζει τα πρώτα γνωστά δημητριακά (Λέτσας, 1957). Ο Μπαμπινιώτης (2002), γράφει ότι συνδέεται ετυμολογικά με τις σανσκριτικές λέξεις yava, yavai που σημαίνουν σιτάρι. Από εδώ φαίνεται ότι προέρχεται και το όνομα της θεάς Δήμητρας («Δημήτηρ»), αλλά και το συνώνυμό του «Δηώ», όπως και το ομηρικό επίθετο της γης «ζείδωρος», το οποίο ο Ησύχιος (11) ερμηνεύει ως «βιόδωρος, ἡ (τά) πρός τό ζῆν δωρουμένη γῆ», ο πατριάρχης Φώτιος (12) ως «τήν πρός τό ζῆν δωρουμένην», το λεξικό Σούδα (13) ως «τήν γῆν τήν τά πρός τό ζῆν δωρουμένην», ενώ μόνο ο Autenrieth (1863) σχετίζει τη ζείδωρο με τη ζειά, ερμηνεύοντάς την ως «ἡ ζειάς, γεννήματα δωρουμένη, χορηγοῦσα».

Αδιαμφισβήτητα, η ζειά είναι δημητριακό που καλλιεργήθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Όμως, ήδη από το 2ο αι. μ.κ.χ., σύμφωνα με τον Γαληνό (14) , παρατηρείται σύγχυση γύρω από την ταυτότητά της, κάτι που διαπιστώνεται από αναφορές σε διάφορους συγγραφείς από την αρχαιότητα ως πρόσφατα. Έτσι στην πορεία των αιώνων, η ζειά έχει ήδη «ταυτοποιηθεί» από διάφορους συγγραφείς με το μονόκοκκο σιτάρι, το δίκοκκο σιτάρι, το σιτάρι σπέλτα, το κριθάρι, τη βρίζα ή σίκαλη (Secale cereale), το σόργο (Sorghum spp.), το καλαμπόκι (Zea mays L.) ή ίσως και κάτι άλλο.

Γεγονός επίσης αποτελεί ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν απέδιδαν στη ζειά «εξαιρετικές» ιδιότητες, αλλά τη χρησιμοποιούσαν κυρίως για ζωοτροφή (άλογα, πουλιά κλπ.) ή δευτερευόντως για παρασκευή χόνδρου (15), κάτι που γίνεται σαφές από την προσεκτική μελέτη των αρχαίων κειμένων. Οι Έλληνες και Ρωμαίοι έτρωγαν ψωμί κυρίως από σιτάρι, ενώ κάποιες φορές, ιδιαίτερα οι πρώτοι Ρωμαίοι, έφτιαχναν ψωμί από σπέλτα, ζειά ή far (16) (Cornish, 1898). 

Το πρώτο χρονολογικά ιστορικό κείμενο που εμφανίστηκε η ζειά, ήταν η Οδύσσεια, όπου ο Όμηρος (17) την ανακατεύει με άσπρο κριθάρι και τη χρησιμοποιεί ως τροφή των αλόγων (ραψ. Δ, στ. 41, «πὰρ δ᾿ ἔβαλον ζειάς, ἀνὰ δὲ κρῖ λευκὸν ἔμιξαν»), ενώ σε άλλο στίχο φυτρώνει μαζί με το σιτάρι και το άσπρο κριθάρι στον κάμπο της Λακωνίας (ραψ. Δ, στ. 604, «πυροί τε ζειαί τε ἰδ᾿ εὐρυφυὲς κρῖ λευκόν»).

Στο προγενέστερο έπος του, την Ιλιάδα, ο Όμηρος δεν αναφέρει πουθενά τη ζειά, αλλά αντίστοιχα για τροφή των αλόγων αναμιγνύει την όλυρα με το άσπρο κριθάρι (ραψ. Ε, στ. 196, «ἑστᾶσι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας» και ραψ. Θ, στ. 564 «ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας»).

Από τις ομοιότητες των στίχων στα δύο ομηρικά έπη, συνάγεται ότι τον 8ο αι. π.κ.χ., η ζειά ταυτίζεται με την όλυρα και προορίζεται για ζωοτροφή. Η ταυτοσημία των δύο ονομάτων είναι πιο ξεκάθαρη στο έργο «Ιστορίαι» που έγραψε ο μεταγενέστερος Ηρόδοτος (18).

Ο Ηρόδοτος, περιγράφοντας τις παράξενες συνήθειες των ανθρώπων στην αρχαία Αίγυπτο, γράφει ότι οι Αιγύπτιοι μέσα σε όλες τις παραξενιές τους, αντί για σιτάρι και κριθάρι, τρέφονται με όλυρα που κάποιοι ονομάζουν ζειά (Βιβ. ΙΙ, Ευτέρπη, κεφ. 36, «Ἀλλαχοῦ τρέφονται μέ σίτον καί κριθήν· ἀλλ’ οἱ Αἰγύπτιοι θεωροῦσιν αἰσχρότατον καί ὑποβάλλωνται εἰς τοιαύτην δίαιταν, καί μεταχειρίζονται ὄλυραν, τήν ὀποίαν τινές ὀνομάζουσι ζειάν») και ότι το ψωμί τους είναι από ζειά (Βιβ. ΙΙ, Ευτέρπη, κεφ. 77, «τρέφονται μέ ἄρτους ἐκ ζειάς τούς ὀποίους ὀνομάζουσι κυλλήστεις (19)»). Ο Λέτσας (1957) συμπληρώνει ότι τα αιγυπτιακά σιτάρια, λόγω του εδάφους όπου καλλιεργούνταν, έδιναν αλεύρι «αηδούς γεύσεως», το οποίο προκαλούσε ναυτία αν καθυστερούσε η συγκομιδή.

Αντίθετα με τον Όμηρο και τον Ηρόδοτο, ο Θεόφραστος, στο έργο του «Περί Φυτών Ιστορίας» διακρίνει ξεκάθαρα τη ζειά από την όλυρα (κεφ. Θ, «ἒτι δέ ζειά, τίφη, ὀλύρα»). Γράφει για τη ζειά, ότι είναι το πιο απαιτητικό σε έδαφος από τα δημητριακά, γιατί έχει πολλές και βαθιές ρίζες και πολλά στελέχη (κεφ. Θ, «τῶν δέ ὁμοιοπύρων καί ὁμοιοκρίθων, οἷον ζειᾶς τίφης ὀλύρας βρόμου αἰγίλωπος, ἰσχυρότατον καί μάλιστα καρπιζόμενον ἡ ζειά· καί γάρ πολύρριζον καί βαθύρριζον καί πολυκάλαμον») και γι’ αυτό χρειάζεται καλό και δυνατό χωράφι (κεφ. Θ, «ἡ δέ τίφη….δι’ ὃ καί χώραν ζητεῖ λεπτήν, οὐχ ὥσπερ ἡ ζειά πίειραν (20) καί ἀγαθήν»). Ο καρπός της είναι ευπρόσδεκτος από όλα τα ζώα (κεφ. Θ, «ὁ δέ καρπός κουφότατος καί προσφιλής πᾶσι τοῖς ζώοις ») και μαζί με την τίφη είναι τα σιτηρά που μοιάζουν περισσότερο στο σιτάρι (κεφ. Θ, «ἔστι δέ δύο ταῦτα καί ὁμοιότατα τοῖς πυροῖς ἥ τε <ζειά καί ἡ τίφη>»).

Ο Πλίνιος στο έργο του «Naturalis Historia», διαχωρίζει τη ζειά από το ρωμαϊκό far και γράφει ότι οι χώρες που καλλιεργούν ζειά δεν έχουν far (Βιβ. ΧVIII, κεφ. xix, 82, «qui zea utuntur non habent far»). Διαχωρίζει επίσης, τη ζειά από την τίφη που καλλιεργούνται στην Ελλάδα (Βιβ. ΧVIII, κεφ. xx, 93, «apud Graecos est et zea, traduntque eam ac tiphen»), οι οποίες είναι ντυμένα σιτάρια. Περιγράφει μία τροφή την οποία ονομάζει alica (21) και παρασκευάζεται από ζειά (Βιβ. ΧVIII, κεφ. xxix, 112, «Alica fit e zea»), αλλά και μία δεύτερη, υποδεέστερη που παράγεται στην Αφρική από ένα εκφυλισμένο είδος ζειάς, με μεγαλύτερα και πιο μαύρα στάχυα και κοντό καλάμι (Βιβ. ΧVIII, κεφ. xxix, 115, «Alica adulterina fit maxime quidem e zea, quae in Africa degenerat. latiores eius spicae nigrioresque et brevi stipula»).

Ο Διοσκουρίδης (22), όπως και ο Θεόφραστος, στο πεντάτομο σύγγραμμά του «Περί Ύλης Ιατρικής», διαχωρίζει τη ζειά από την όλυρα. Την περιγράφει ως «διττή», ότι έχει δηλαδή δύο μορφές, παραπέμποντας στο μονόκοκκο (Βιβ. 2, κεφ. ρια’, «ἡ μέν γάρ ἁπλῆ») και στο δίκοκκο σιτάρι (Βιβ. 2, κεφ. ρια’, «ἡ δε δίκοκκος καλεῖται»), με κόκκο που δε διαχωρίζεται από τα λέπυρα (ντυμένο) (Βιβ. 2, κεφ. ρια’, «ἐν δυσίν ἐλύτροις ἒχουσα συνεζευγμένον τό σπέρμα»).

Ο Γαληνός, σε συμφωνία κι αυτός με το Θεόφραστο, στο έργο του «Περί τροφών δυνάμεως», στο βιβλίο Α, στο κεφάλαιο ιγ’, διακρίνει τη ζειά από τα υπόλοιπα σιτηρά και κάνει εκτεταμένη αναφορά σ’ αυτή, ανατρέχοντας βιβλιογραφικά σε προγενέστερους από τον ίδιο συγγραφείς. Αξιοσημείωτη για τον ίδιο είναι η πλήρης απουσία της ζειάς από τα κείμενα του Πραξαγόρα (23), του Φιλοτίμου (24) , αλλά και του Ιπποκράτη (25). Αναφέρει ότι ο Διοκλής (26), στο έργο του «Υγιεινά προς Πλείσταρχον», εξετάζει τις δυνάμεις των «σιτίων» (27) και τα κατατάσσει γράφοντας ότι μετά το κριθάρι και το σιτάρι ακολουθούν σε «αρετές» η όλυρα, η τίφη, η ζειά, ο μέλινος (28), το κεχρί. Τονίζει δε, ότι σε κάποια αντίγραφα των κειμένων του Διοκλή που ακολούθησαν, η ζειά αφαιρέθηκε, ενώ η λέξη «αρετές» αντικαταστάθηκε από τη λέξη «χρήσεις». Αυτό που του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, όπως γράφει, είναι το γεγονός ότι η όλυρα και η τίφη αναφέρονται σαν διαφορετικοί σπόροι. Επίσης αναφέρεται στο Μνησίθεο (29) , ο οποίος έγραψε ότι κατάλληλοι σπόροι για τροφή μετά το σιτάρι και το κριθάρι είναι η τίφη που κάποιοι ονομάζουν όλυρα και μετά η ζειά, το κεχρί και ο μέλινος. Η τίφη αποτελεί ικανοποιητική και εύπεπτη τροφή, σε αντίθεση με το ψωμί από ζειά που είναι «βαρύ και δύσπεπτον». Η ζειά βέβαια αποτελεί αναγκαστική επιλογή στους ψυχρούς τόπους, επειδή είναι φυτό ανθεκτικό στις χαμηλές θερμοκρασίες. Ο Γαληνός αναφέρει για το δημητριακό που στη Βιθυνία ονομάζουν ζεόπυρον (ζειαί+πυροί) και παράγεται από αυτό ψωμί που είναι καλύτερο από το αντίστοιχο της Μακεδονίας και της Θράκης. Αναφέρεται αναλυτικά και στο «Περί Φυτών Ιστορίας» του Θεόφραστου, στο «Ιστορίαι» του Ηροδότου και στο «Περί Ύλης Ιατρικής» του Διοσκουρίδη και αναγράφει αναλυτικά τις απόψεις των συγγραφέων, όπως αυτές περιεγράφηκαν ήδη παραπάνω. Διαβάζοντας τα κείμενα του Γαληνού, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ήδη από το 2ο αι. μ.κ.χ. η ζειά έχει σταματήσει να καλλιεργείται στην Ελλάδα. Ο Γαληνός μελέτησε την προηγούμενη βιβλιογραφία, όπου συνάντησε μελετητές με διαφορετικές απόψεις για τη ζειά, τις οποίες και παραθέτει στο έργο του, χωρίς ο ίδιος να εκφράζει άποψη. Σε κείμενα που έφθασαν μέχρι την εποχή του Γαληνού, η ζειά εμφανίζεται μόλις πέμπτη σε διατροφική αξία, στη σειρά των καλλιεργουμένων σιτηρών, αφήνοντας πίσω της μόνο είδη κεχριού, ενώ σε κάποια μεταγενέστερα αντίγραφα αυτών των έργων η ζειά αφαιρέθηκε.

Ζέα, για τον Ησύχιο, είναι ένα από τα τρία κλειστά λιμάνια που έχει ο Πειραιάς, ο οποίος ονομάστηκε έτσι από τη ζειά («ἐκάτε παρά Ἀθηναίοις. καί εἶς τῶν ἐν Πειραεῖ λιμένων, οὗτω καλούμενος ἀπό τοῦ καρποῦ τῆς ζειᾶς· ἔχει δέ ὁ Πειραεύς λιμένας τρεῖς κλειστούς»). Ο πατριάρχης Φώτιος στο λεξικό του, γράφει ότι η Ζέα είναι λιμάνι στην Αθήνα («λιμήν Ἀθήνησιν»), ενώ αξιοσημείωτη είναι η απουσία της ζειάς από τα λήμματα. Στο λεξικό Σούδα η ζειά ορίζεται ως «είδος κριθής».

Ο Βάσσος (30) γράφει ότι η ζειά σπέρνεται το Μάρτιο και χρησιμοποιείται είτε για παρασκευή «χόνδρου», είτε για τροφή μικρών πουλιών.

Ο Dickson (1788) στο έργο του για την κτηνοτροφία των αρχαίων, παραθέτοντας βιβλιογραφία από τον 3ο αι. π.κ.χ. έως τον 18ο αι. μ.κ.χ. παρατηρεί κι αυτός σύγχυση σχετικά με την ταυτότητα της ζειάς και του far, ενώ κάπου καταγράφει και την alica σαν συνώνυμο σπόρο. Τη μια τα αναφέρει σαν διαφορετικά είδη και την άλλη ταυτίζει τη ζειά με το far, το οποίο περιγράφει σαν ντυμένο σιτάρι και το προτείνει για σπορά σε υγρά, πηλώδη εδάφη με διπλάσια ποσότητα σπόρου από το γυμνόσπερμο σιτάρι.

Στη νεότερη ελληνική βιβλιογραφία η ζειά συνεχίζει να αποτελεί άλυτο μυστήριο για τους επιστήμονες. Γεγονός είναι πάντως ότι, σύμφωνα πάντα με τους συγγραφείς που μελετήθηκαν, η ζειά, το δίκοκκο σιτάρι και το σιτάρι σπέλτα απουσιάζουν από την ελληνική γη.

Ο Άνθιμος Γαζής (1809) μας πληροφορεί στο Λεξικό του, ότι η ζειά ή ζέα είναι είδος σιταριού, το Triticum spelta του Λινναίου, το far και το adoreum των Ρωμαίων, το γνωστό ασπροσίτι, που σπέρνεται την άνοιξη, που λέγεται και φάρος.

Το 1833 ο Γρηγόριος Παλαιολόγος, στηριζόμενος στο Θεόφραστο και στο Διοσκουρίδη, γράφει ότι η ζειά, διαχωρίζεται από την όλυρα, ενώ και τα δύο σιτηρά δεν υπάρχουν ούτε σαν ονόματα, αλλά ούτε και σαν φυτά την εποχή εκείνη. Σύμφωνα με το συγγραφέα του πρώτου γεωπονικού πονήματος στη νεότερη Ελλάδα, η ζειά είναι το T. spelta, το οποίο στη Γαλλία ονομάζεται epautre και ο κόκκος του είναι κολλημένος σε διπλή φλούδα, έχει μεγάλο και βαρύ κόκκο, ενώ το αλεύρι του είναι πολύ άσπρο και πολύ καλό για αρτοποίηση. Την εποχή εκείνη, το φυτό αυτό καλλιεργούνταν στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Γερμανία.

Στο «Λεξικόν Ομηρικόν» του 1863, που αποτελεί μετάφραση του Δ. Ολυμπίου από τη γερμανική έκδοση του G. Autenrieth, πιθανολογείται ότι η ζειά είναι η βρίζα (σίκαλη).

Το 1901, ο Οικονομόπουλος γράφει ότι η ζειά είναι το καλαμπόκι (αραβόσιτος ή αραποσίτι), προφανώς στηριζόμενος στην επιστημονική του ονομασία (Zea mays L.). Είναι πασιφανές βέβαια ότι, η ζειά που καλλιεργήθηκε στην αρχαία Ελλάδα δεν έχει σχέση με το καλαμπόκι, το οποίο ήρθε στην Ελλάδα μόλις το 17ο αιώνα μ.Χ.

Ο Παναγιώτης Γεννάδιος, στο «Λεξικόν Φυτολογικόν», το 1914, αναφέρει αρχικά ότι οι άλλοι συγγραφείς ερμηνεύοντας τους αρχαιότερους οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι η ζειά συμπίπτει με το T. spelta, ενώ η όλυρα με το μονόκοκκο σιτάρι ή τη σίκαλη. Ο ίδιος ερμηνεύοντας ιστορικές αναφορές των Θεοφράστου, Διοσκουρίδη, Ηροδότου και Στράβωνα, καταλήγει ότι ζειά ταυτίζεται με το σόργο (Sorghum sp.). Ενισχύει την άποψή του αυτή, με την ομοιότητα που παρατηρείται μεταξύ των σανσκριτικών και νεοϊνδικών ονομάτων των Σόργων (Juar, Joar και Jowari) και του ελληνικού ζειά.

Ο Παπαδάκης (31) (1929), οποίος στη σιταρογραφία του, περιγράφει όλα τα καλλιεργούμενα κατά την εποχή είδη σιταριού και τις ποικιλίες τους στην Ελλάδα, γράφει χαρακτηριστικά ότι δε συνάντησε ούτε το δίκοκκο σιτάρι, ούτε το σπέλτα στην Ελλάδα, ενώ σε κανένα σημείο της σιταρογραφίας του δεν αναφέρει είδος ή ποικιλία σιταριού με το όνομα ζειά ή με κάποιο παρεμφερές όνομα. Το μόνο ντυμένο σιτάρι που καταγράφει είναι το μονόκοκκο και συγκεκριμένα η ποικιλία «Καπλουτζάς».

Ο γεωπόνος Αλέξανδρος Λέτσας (1957), στηριζόμενος στον Ηρόδοτο, ταυτίζει τη ζειά με την όλυρα και γράφει ότι είναι ένα από τα τέσσερα γένη δημητριακών που καλλιεργούσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Τα άλλα τρία είναι ο σίτος (πυρός), η κριθή και ο κέγχρος. Γράφει επίσης ότι, σύμφωνα με τον άγιο Ιερώνυμο (4ος αι. μ.κ.χ.), η ζειά είναι το T. spelta, του οποίου η καλλιέργεια εγκαταλείφθηκε όταν δημιουργήθηκαν καλύτερα αμυλώδη σιτάρια.

Το 1983, ο Μιχαήλ Δαμανάκης από το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, στον «Κατάλογο των Αγρωστωδών της Ελλάδας» δεν καταγράφει τα T. dicoccum και T. spelta σαν εγχώρια είδη, παρόλο που στο γένος Triticum περιλαμβάνει 17 είδη. Το μόνο σιτάρι (Triticum spp.) με ντυμένους σπόρους που παρατηρείται είτε ως καλλιεργούμενο, είτε ως αυτοφυές είναι το μονόκοκκο (Καββάδας, 1956).

Η αύξηση της ζήτησης για παραδοσιακά και φυσικά τρόφιμα που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια, ανανέωσε το ενδιαφέρον για τη ζειά. Έτσι, την τελευταία δεκαετία παρουσιάζεται ομάδα σύγχρονων αγροτών που αναγνώρισε σαν ζειά το δίκοκκο σιτάρι, ενώ μια δεύτερη το σιτάρι σπέλτα. Πιθανώς, ακολουθώντας την πορεία της αγοράς που δημιουργήθηκε στη γειτονική Ιταλία με το σιτάρι farro. Το farro είναι ένα συλλογικό όνομα για τρία ντυμένα σιτάρια, το farro piccolo (μονόκοκκο σιτάρι), το farro medio (δίκοκκο σιτάρι) και το farro grande (σπέλτα) (Padulosi et al., 1996). Καθώς παρουσιάζεται αύξηση του εμπορικού ενδιαφέροντος για τα προϊόντα από farro, οι Ιταλοί παραγωγοί πέτυχαν την κατοχύρωση της ετικέτας Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ). Εύλογα βέβαια ανακύπτει το ερώτημα, για την απουσία του μονόκοκκου σιταριού από τις προτιμήσεις των Ελλήνων παραγωγών. Η ποικιλία του μονόκοκκου σιταριού «Καπλουτζάς» αποτελεί το μοναδικό ντόπιο γενετικό υλικό που έχει επιβιώσει στο χρόνο στον ελλαδικό χώρο.

Οι αναφορές που υπάρχουν στη διεθνή βιβλιογραφία, καταγράφουν ότι ενώ δεν παρουσιάζονται σημαντικές διαφορές στη χημική σύσταση μεταξύ των σύγχρονων γυμνόσπερμων σιταριών (μαλακό και σκληρό σιτάρι) και των τριών ντυμένων (μονόκοκκο σιτάρι, δίκοκκο σιτάρι και σιτάρι σπέλτα), η δεύτερη ομάδα παρουσιάζει χαμηλότερες αποδόσεις της πρώτης.

Αδιαμφισβήτητο παραμένει το γεγονός ότι, τα γυμνόσπερμα σιτάρια έχουν περάσει από διάφορα στάδια βελτίωσης, κάτι που δεν έχει γίνει με τα ντυμένα σιτάρια. Αν η έρευνα στραφεί στη σταθεροποίηση της απόδοσής τους και στην απομάκρυνση των ισχυρά προσκολλημένων λεπύρων στους σπόρους των ντυμένων σιταριών θα πραγματοποιηθεί ένα βήμα το οποίο θα διευκολύνει την επεξεργασία του τελικού προϊόντος. Η επίτευξη των προηγούμενων στόχων θα κάνει εφικτή τη χρήση κάποιων ίσως ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που βρίσκονται σ’ αυτά, όπως για παράδειγμα ασυνήθιστα χρώματα στις εξωτερικές στιβάδες των σπόρων. Μπορούν επίσης να προωθηθούν για πιο συγκεκριμένες εφαρμογές. Έτσι, το μονόκοκκο σιτάρι με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και κίτρινες χρωστικές ενδοσπερμίου που δίνει κολλώδη ζυμάρια με αδύνατη γλουτένη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κέικ και άλλα είδη ζαχαροπλαστικής. Το δίκοκκο σιτάρι και το σπέλτα με μέτρια αρτοποιητική ικανότητα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ψωμιών με χαμηλό όγκο, καθώς επίσης και στην παρασκευή ζυμαρικών. Το σπέλτα μπορεί να είναι κατώτερο όσο αφορά στη δύναμη της γλουτένης του, αποδίδει όμως ένα μοναδικό άρωμα και μια χαρακτηριστική υφή, έτσι ώστε να μπορεί να καταναλωθεί ως δημητριακό για πρωινό.

Συμπερασματικά, η ζειά, καλλιεργήθηκε κύρια για ζωοτροφή στην αρχαία Ελλάδα. Άρχισε να χάνεται σταδιακά από τη βιβλιογραφία από τον 3ο αιώνα π.κ.χ. και επανεμφανίστηκε σ’ αυτή το 2ο αιώνα μ.κ.χ., οπότε και άρχισε η ατέρμονη συζήτηση για την ταυτότητά της. Αποσύρθηκε δηλαδή, από την ελληνική γεωργία πολύ πριν από το 1ο αιώνα μ.κ.χ., όταν είχαν γίνει πλέον γνωστά σε όλους τα γυμνόσπερμα σιτάρια, τα οποία απαιτούσαν πολύ λιγότερη μετασυλλεκτική κατεργασία από τα ντυμένα. Όσον αφορά την αμφιλεγόμενη ταυτότητά της, σύμφωνα πάντα με τις καταγεγραμμένες αναφορές, η ζειά θα μπορούσε να είναι η όλυρα, η τίφη, το μονόκοκκο σιτάρι, το δίκοκκο σιτάρι, το σιτάρι σπέλτα, το κριθάρι, η βρίζα (σίκαλη), το σόργο ή και κάτι άλλο.

Τα τρία «ντυμένα» σιτάρια (μονόκοκκο σιτάρι, δίκοκκο σιτάρι, σιτάρι σπέλτα) δεν υπερέχουν από τα σύγχρονα ως προς τη χημική σύστασή τους, ενώ υστερούν σε αποδόσεις, με αποτέλεσμα να ενδείκνυται κυρίως η χρήση τους ως εναλλακτικές παρά ως πλούσιες πηγές θρεπτικών συστατικών. Για να είναι σε θέση να συναγωνιστούν τα σύγχρονα σιτάρια, απαιτείται περαιτέρω βελτίωσή τους μέσα από προγράμματα βελτίωσης των φυτών. Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής των καταναλωτών ότι τα ελλιπή δεδομένα μπορούν πολύ εύκολα να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα. Φρόνιμο θα ήταν να τηρηθεί πιο επιφυλακτική στάση, ωσότου δημοσιευτούν έγκυρα και διαφωτιστικά αποτελέσματα. 

SOS! Tα 12 φρούτα και λαχανικά που είναι γεμάτα φυτοφάρμακα!

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν πως τα φρούτα και τα λαχανικά περιέχουν φυτοφάρμακα. Ποια όμως είναι τα πιο «επικίνδυνα»...

Για 10η συνεχή χρονιά, ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Περιβαλλοντική Ομάδα Εργασίας (EWG) έχει κυκλοφορήσει κατάλογο με τα πιο μολυσμένα από φυτοφάρμακα προϊόντα.

Ο κατάλογος καταρτίζεται από το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας μετά από έρευνα σε 48 φρούτα και λαχανικά για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Περίπου 65% των δειγμάτων ήταν θετικά στο τεστ.

Αυτό είναι άσχημο νέο, αφού τα φυτοφάρμακα έχουν συνδεθεί με αναπτυξιακά προβλήματα στα παιδιά και μπορούν να ενεργούν ως καρκινογόνα ή να θέσουν εκτός λειτουργίας το ενδοκρινικό σύστημα, σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος.

Σύμφωνα με την EWG αυτά είναι τα πιο μολυσμένα με φυτοφάρμακα τρόφιμα:

Αμπελοφάσουλα

Πατάτες

Ντοματίνια

Αγγούρια

Νεκταρίνια

Κόκκινες, πορτοκαλί και κίτρινες πιπεριές

Σπανάκι

Ροδάκινα

Σέληνο

Σταφύλια

Φράουλες

Μήλα

Καλό πλύσιμο

Το καλό πλύσιμο επιβάλλεται, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για λαχανικά που θα καταναλωθούν νωπά ή φρούτα των οποίων η φλούδα δεν θα αφαιρεθεί. Aν και υπάρχουν ορισμένα γεωργικά φάρμακα που απορροφώνται αυτούσια από το φυτό και δεν φεύγουν με το πλύσιμο, τα περισσότερα σύγχρονα φάρμακα δεν εισχωρούν στο εσωτερικό τους και επομένως είναι εύκολο να απομακρυνθούν. Ένα πολύ καλό πλύσιμο με άφθονο τρεχούμενο νερό (πόσιμο) απομακρύνει τη «μηχανική» μόλυνση, εξουδετερώνοντας έτσι μεγάλο αριθμό μικροβίων και βακτηρίων.

Το ξίδι

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι πλένοντας εκτός από νερό και με ξίδι τα τρόφιμα που είναι επιρρεπή σε ποικίλες μορφές μολύνσεων (π.χ. τα λαχανικά), αυτά αποκτούν μια επιπλέον «ασπίδα» προστασίας απέναντι στα μικρόβια. Πράγματι, το ξίδι δημιουργεί ένα όξινο περιβάλλον στο οποίο δεν μπορούν να ζήσουν ορισμένοι μικροοργανισμοί. Aπό την άλλη πλευρά, όμως, πολλοί είναι και αυτοί που επιβιώνουν σε ανάλογες συνθήκες, οπότε μάλλον είναι άσκοπο να το χρησιμοποιείτε παντού και πάντα!

Μυστικά καθαρίσματος

• Συχνά, ανάμεσα στο κοτσάνι από το κουνουπίδι εισχωρεί κάποιο μικρό ζωύφιο που δεν είναι εύκολα ορατό. Γι’ αυτό, αφού αφαιρέσετε το κοτσάνι, πλύνετε το κουνουπίδι για 10΄ και βάλτε το σε αλατισμένο νερό.

• Γενικά, επιμείνετε στην περιοχή γύρω από το κοτσάνι λαχανικών και φρούτων, γιατί εκεί συνήθως μαζεύονται τυχόν υπολείμματα από φυτοφάρμακα.

• Tα λαχανικά που δεν έχουν λεία επιφάνεια χρειάζονται πολύ προσεκτικότερο πλύσιμο από τα υπόλοιπα. Ένα κατσαρό μαρούλι π.χ. είναι δυσκολότερο να πλυθεί ικανοποιητικά σε σχέση με μία ντομάτα.

• Tρόφιμα με σκληρή επιφάνεια, όπως τα καρότα και οι πατάτες, μπορείτε να τα καθαρίζετε με μια βούρτσα.

• Για να καθαρίσουν καλά τα μανιτάρια, αφού τα πλύνετε, βάλτε τα σε ένα σουρωτήρι, το οποίο θα τοποθετήσετε στη συνέχεια μέσα σε μια λεκάνη με νερό. Aνακινήστε και θα δείτε να μένουν στον πάτο της λεκάνης τα υπολείμματα από χώμα.

Ανακύκλωση τηγανελαίων

Athina984 10 May 21:04 “ Μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία προώθησης της ανακύκλωσης των οικιακών χρησιμοποιημένων μαγειρικών ελαίων για βιώσιμη παραγωγή βιοκαυσίμων, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος RecOil, θέτει σε εφαρμογή ο δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με τους γονείς και τους μαθητές της πόλης. Η  παρουσίαση της εφαρμογής του προγράμματος  θα γίνει με συμμετοχή μαθητών, παρουσία του δημάρχου Αθηναίων, κ. Γιώργου Καμίνη, τη Δευτέρα, 11 Μαΐου στις 13.00, στο Πρώτο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθηνών, Αδριανού 114 στην Πλάκα. Στην πιλοτική εφαρμογή του  Προγράμματος  συμμετέχουν ήδη 38 σχολεία του δήμου Αθηναίων, ενώ  προβλέπεται ο αριθμός τους να ξεπεράσει τα 70 σχολεία. Το πρόγραμμα του δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με τις εταιρείες Πράσινο Λάδι  και Ελιν Βιοκαύσιμα για την συλλογή του οικιακού τηγανελαίου σε σχολεία του δήμου Αθηναίων, με σκοπό την ανακύκλωσή του και την παραγωγή βιοντίζελ, έχει στόχο  την ευαισθητοποίηση των μαθητών σε θέματα ανακύκλωσης και διαχείρισης περιβαλλοντικών πόρων, ενώ αποτελεί πολύ καλή αφορμή για ενασχόληση με ειδικά θέματα σχετιζόμενα με την Τεχνολογία, τη Φυσική και την Χημεία.   Τι είναι η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία RecOil Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία RecOil, η οποία υποστηρίζεται από το πρόγραμμα «Ευφυής Ενέργεια για την Ευρώπη» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στoχεύει στην προώθηση της ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης χρησιμοποιημένων οικιακών μαγειρικών ελαίων, για τη βιώσιμη παραγωγή βιοντίζελ.   Το έργο ξεκίνησε τον Μάιο του 2012 και θα ολοκληρωθεί το 2015 και συνεργάτες του έργου στην Ελλάδα είναι το Πολυτεχνείο Κρήτης - Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Εργαστήριο Ανανεώσιμων και Βιώσιμων Ενεργειακών Συστημάτων και Ελίν Βιοκαύσιμα.   Στo πλαίσιο των δραστηριοτήτων του RecOil: -αξιολογούνται οι πιο αποτελεσματικές πρακτικές για όλα τα στάδια της αλυσίδας, με στόχο την προώθηση των αποδοτικότερων μεθόδων συλλογής, επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης χρησιμοποιημένων μαγειρικών ελαίων. -δημιουργείται πρακτικός οδηγός λήψης αποφάσεων, ως διαδικτυακό εργαλείο ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων (π.χ. δήμοι, εταιρείες συλλογής/ανακύκλωσης), για την εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών σύμφωνα με τις τοπικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες. -υλοποιούνται πιλοτικές εφαρμογές συλλογής και μετατροπής των χρησιμοποιημένων μαγειρικών ελαίων σε βιοντίζελ, σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές. Οι εφαρμογές αυτές θα αποτελέσουν «ζωντανή» επίδειξη  της βιωσιμότητας των προτεινόμενων πρακτικών και θα συμβάλουν στη διάδοση και αξιοποίηση των αποτελεσμάτων του RecOiL και σε άλλες περιοχές. -πραγματοποιούνται δράσεις ενημέρωσης με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών και την προώθηση της ανακύκλωσης των οικιακών χρησιμοποιημένων μαγειρικών ελαίων. ” ΠΗΓΗ:Athina984

Η φθίνουσα παραγωγικότητα του εδάφους ενέχει κινδύνους για την ανθρώπινη ασφάλεια

REUTERS/CHINA STRINGER NETWORK

Η παραγωγικότητα του εδάφους, και κατά συνέπεια η παραγωγή τροφής, βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία λόγω διάβρωσης, εξάντλησης θρεπτικών συστατικών, αστικοποίησης και κλιματικής αλλαγής, με αποτέλεσμα να απειλείται η ασφάλεια του ολοένα αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού.

«Το έδαφος αποτελεί την επιδερμίδα του πλανήτη μας», δήλωσε ο Ντόναλντ Σπαρκς του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ, επικεφαλής της μελέτης. «Έχει κατά μέσο όρο μικρό πάχος αλλά παίζει έναν απολύτως κρίσιμο ρόλο για τη διατήρηση της ζωής, τον οποίο πολλές φορές παίρνουμε ως δεδομένο», πρόσθεσε.

Ιστορικά, οι άνθρωποι ξεκίνησαν να διαταράσσουν το έδαφος από την εισαγωγή της καλλιέργειας πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου το 40 τοις εκατό της χερσαίας επιφάνειας της Γης χρησιμοποιείται για αγροτικούς σκοπούς, σύμφωνα με τον Σπαρκς. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει παράλληλα τα πιο παραγωγικά εδάφη, με τα εναπομείναντα να έχουν σημαντικά μικρότερη χρησιμότητα για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του αυξανόμενου πληθυσμού.

Ο πληθυσμός της Γης αναμένεται να φτάσει τα 11 δισεκατομμύρια έως το 2100, και για αυτό το λόγο θα πρέπει να βρεθούν πιο αποδοτικοί τρόποι παραγωγής τροφίμων στις ήδη υπάρχουσες καλλιέργειες, αναφέρει η έρευνα, καθώς σε πολλές γεωργικές περιοχές η διάβρωση υπερβαίνει κατά πολύ το ποσοστό της παραγωγής του εδάφους.

Η απώλεια του εδάφους από τη διάβρωση σημαίνει επίσης την απώλεια βασικών θρεπτικών συστατικών για την ανάπτυξη των φυτών, γεγονός που οδηγεί στην ανάγκη για εμπορικά λιπάσματα. Ωστόσο, το σημερινό ποσοστό της παραγωγής λιπασμάτων δεν είναι βιώσιμο, σύμφωνα με τον Σπαρκς.

«Η απόδειξη για αυτό είναι η πρόσφατη άνοδος της τιμής των λιπασμάτων», δήλωσε ο Σπαρκς. «Τα κύρια συστατικά των λιπασμάτων είτε απαιτούν μεγάλη ενέργεια είτε εξορύσσονται από περιορισμένες και φθίνουσες προμήθειες».

«Εάν δεν επινοήσουμε καλύτερους τρόπους για την προστασία και την ανακύκλωση των θρεπτικών συστατικών του εδάφους, θα οδηγηθούμε σίγουρα σε ελλείψεις θρεπτικών συστατικών, πτώση στην παραγωγή τροφίμων και πιθανές γεωπολιτικές συγκρούσεις», κατέληξε ο Σπαρκς.

Επιδημία παχυσαρκίας στην Ευρώπη – Η Ελλάδα “παχαίνει” παρά την κρίση

Κρίση παχυσαρκίας αναμένεται να αντιμετωπίσει η Ευρώπη μέχρι το 2030 με βάση προβλέψεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο οποίος θεωρεί ότι σε πολλές χώρες περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες θα βρίσκονται σε βάρος πέραν του φυσιολογικού.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι το 89% των ανδρών σε Ιρλανδία και το 77% των ανδρών στην Ελλάδα θα είναι υπέρβαροι μέχρι το 2030, ενώ προβλέπουν παράλληλα ότι μόνο σε πολύ λίγες χώρες ο πληθυσμός δεν θα αντιμετωπίζει πρόβλημα βάρους.

Ειδικά σε ό,τι αφορά τη χώρα μας  έως το 2030 εκτιμάται ότι ο αριθμός των παχύσαρκων ατόμων θα διπλασιαστεί στο 40% από 20% που ήταν το 2010.

Με βάση τις προβλέψεις, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι είναι πολύ λεπτή η γραμμή για να μιλήσει κάποιος για επιδημία και καλούν τις κυβερνήσεις να λάβουν άμεσα μέτρα για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Αν ο δείκτης μάζας σώματος (body mass index-BMI) είναι πέραν του 25 τότε ένα άτομο θεωρείται υπέρβαρο ενώ αν είναι πέραν του 30 τότε κατατάσσεται στην κατηγορία του παχύσαρκου.

Οι προβλέψεις δείχνουν ότι ένα τρίτο του γυναικείου πληθυσμού στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2030 θα είναι παχύσαρκος σε σύγκριση με 26% το 2010. Οι υπέρβαροι άνδρες αναμένεται να είναι τα 3/4 του πληθυσμού και παχύσαρκοι στο 70% του πληθυσμού. Αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας και υπέρβαρου πληθυσμού καταγράφουν επίσης η Ελλάδα, η Ισπανία, η Σουηδία, η Αυστρία και η Τσεχία.

Πάντως, στα στοιχεία της έκθεσης του Π.Ο.Υ. περιλαμβάνεται και μία καλή είδηση: Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, στην Ολλανδία υπάρχει αντίστροφη τάση, με το βάρος των ανθρώπων να ακολουθεί πτωτική πορεία.

Οι επιστήμονες αναμένετο να παρουσιάσουν τις μελέτες τους στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κογκρέσου Παχυσαρκίας στην Πράγα.

Νίκος Καββαδίας, o ταξιδευτής του κόσμου

Σίγουρα όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε ακούσει στίχους του Καββαδία κι έχουμε ταξιδέψει με τις μαγευτικές περιγραφές του, από τον Βισκαϊκό, μέχρι το Αντεν και τη Νέα Ζηλανδία. Πού βρίσκονται όμως όλες αυτές οι τοποθεσίες; Η Google έχει την απάντηση.

Δεδομένου ότι συχνά στα ποιήματά του χρησιμοποιεί ιδιωματισμούς (πχ τα στενά Kara Straits πάνω από τη Ρωσία τα αναφέρει ως «Καράστρα», ή τη Χιλή «Τσίλι») είναι δύσκολο να καταλάβουμε με την πρώτη ποιες περιοχές εννοεί.

Αυτή τη δύσκολη δουλειά ανέλαβε να κάνει ένας χρήστης του Google αναλύοντας τα ποιήματα του και σημαδεύοντας στο χάρτη τις τοποθεσίες τις οποίες επισκέφθηκε στα ταξίδια του, ενώ πατώντας σε κάθε τοποθεσία εμφανίζονται οι στίχοι που την αναφέρουν.

Δείτε τον χάρτη εδώ

Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1910 στο Νίκολσκι Ουσουρίσκι, μια επαρχιακή πόλη της περιοχής του Χαρμπίν στη Μαντζουρία, από γονείς Κεφαλονίτες, το Χαρίλαο Καββαδία και τη Δωροθέα Αγγελάτου της γνωστής οικογένειας εφοπλιστών της Κεφαλονιάς. Σ’ αυτή τη μικρή Ρωσική πόλη, γεννιούνται και άλλα δυο παιδιά: η Τζένια (Ευγενία) κι ο Μήκιας (Δημήτρης). Ο πατέρας Χαρίλαος Καββαδίας διατηρούσε γραφείο γενικού εμπορίου διακινώντας μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων με κύριο πελάτη τον τσαρικό στρατό.

Οταν πέθανε ο πατέρας του ο Νίκος Καββαδίας μπάρκαρε σε ένα καράβι, ενώ είχε ξεκινήσει ήδη την λογοτεχνική του πορεία.

Πηγή: Η Google ακολουθεί το ταξίδι του Νίκου Καββαδία: Εκανε χάρτη με τα μέρη που αναφέρει στα ποιήματά του [εικόνα] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/205269/i-google-akoloythei-taxidi-toy-nikoy-kavvadia-ekane-harti-me-ta-meri-poy-anaferei-sta#ixzz3ZWriAWPi

Φυτέψτε κάκτους και παχύφυτα και ξεχάστε το άγχος για το πότισμα

Εάν σας αρέσει να ασχολείσθε με την καλλιέργεια φυτών, τότε σίγουρα θα σας αρέσει η καλλιέργεια Κάκτων και Παχυφύτων.

Εχετε ποτέ σκεφτεί τι θα κάνετε με τα φυτά σας όταν πρόκειται να λείψετε για ένα χρονικό διάστημα για διακοπές; Ποιoς πρόκειται να φροντίζει και να ποτίζει τα φυτά σας μέχρις να επιστρέψετε από τις διακοπές σας; Μήπως καλλιεργείτε Φούξιες ή άλλα εξωτικά / τροπικά φυτά στο θερμοκήπιό σας ή στον κήπο σας και αναρωτιέστε αν θα υπάρχουν ή όχι μέχρις την επιστροφή σας; ή μήπως προβληματίζεστε να ζητήσετε από τον γείτονά σας να ποτίζει τα φυτά σας κατά την απουσία σας;

Ομως, αν καλλιεργείτε Κάκτους, δεν θα έχετε κανένα απολύτως προβληματισμό για όσο καιρό θα λείπετε σε διακοπές! Κι' αυτό γιατί οι κάκτοι έχουν την δυνατότητα να φροντίσουν τον εαυτό τους μόνοι τους για δύο ή τρεις βδομάδες, μέχρις την επιστροφή σας. Μπορούν να αντέξουν για μακροχρόνιες περιόδους ξηρασίας και ισχυρού ήλιου.

Μια άλλη λανθασμένη άποψη που πλανάται είναι το ότι οι κάκτοι ανθίζουν κάθε επτά χρόνια, πράγμα που δεν είναι αλήθεια. Μόλις ένας κάκτος φθάσει το μέγεθος / ηλικία στην οποία ανθίζει, ανθίζει συστηματικά κάθε χρόνο και μάλιστα ορισμένα είδη ανθίζουν ακόμη και δύο φορές τον χρόνο με την προϋπόθεση ότι έχουν την κατάλληλη φροντίδα. Αρκετοί ανθίζουν ακόμη και σε ηλικία δύο ετών από την ημερομηνία σποράς. Λίγοι μάλιστα ανθίζουν ακόμη και από το πρώτο χρόνο.

Θα εκπλαγείτε από τα πολύ όμορφα λουλούδια τους, μερικά από τα οποία εμφανίζονται στην μέση του χειμώνα. Οι αλόες και τα άλλα Νοτιο-Αφρικανικά είδη παχυφύτων συνήθως ανθίζουν χειμώνα.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Κάκτοι
Πάντα βοηθάει το να γνωρίζει κανείς από που προέρχονται τα φυτά που καλλιεργεί και πως είναι το φυσικό τους περιβάλλον. Η πληροφορία αυτή δίνει μιά ιδέα για τις απαιτήσεις τους.
Ολοι σχεδόν οι κάκτοι προέρχονται από την Βόρειο και Νότιο Αμερική. Οι κάκτοι δεν αναπτύσσονται στις ερήμους όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί (τίποτα σχεδόν δεν φύεται στις ερήμους !), αλλά σε περιοχές με πολύ μεγάλη ξηρασία - "ημι-ερήμους". Σε μερικές από αυτές τις περιοχές μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου βροχοπτώσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συνήθως όμως το έδαφος είναι πλούσιο σε μη οργανικά στοιχεία.
Αρκετοί από τους Κάκτους που βλέπει κανείς στην περιοχή της Μεσογείου δεν είναι ενδημικοί, αλλά έχουν προσαρμοστεί στις περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής αυτής μετά από την εισαγωγή τους από τον άνθρωπο.

Παχύφυτα
Τα παχύφυτα φύονται στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη, εκτός από την Αρκτική και την Ανταρκτική. Οι πλουσιότερες περιοχές σε Παχύφυτα είναι η Νότια Αφρική και η Μαδαγασκάρη, ένας δε σημαντικός αριθμός αναπτύσσεται στην Βόρεια και Νότια Αμερική.
Η καλλιέργεια Κάκτων & Παχυφύτων είναι ένα πολύ ενδιαφέρον χόμπι και μόλις κάποιος ξεκινήσει δύσκολα σταματάει ! Εάν ασχολείστε με την καλλιέργεια αρκετών κάκτων, θα πρέπει να να εξοικειωθείτε με τα ονόματά τους, τα οποία είναι στην λατινική με αρκετές όμως ελληνικές ρίζες. Στην αρχή αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο, όμως στην συνέχεια θα σας γίνει δεύτερη φύση και απαραίτητο όσο η συλλογή σας μεγαλώνει. Η πρόοδός σας θα σας δίνει συνέχεια μεγαλύτερη ευχαρίστηση. Μην αγοράζετε ένα φυτό χωρίς όνομα ! Δεν θα πιστεύετε πόσους φίλους θα αποκτήσετε, ακόμη και στο εξωτερικό, που θα χαρούν να σας βοηθήσουν. Οταν αγοράζετε ή προμηθεύεστε φυτά από άλλες πηγές θα πρέπει πάντα να τα ελέγχετε για αρρώστιες ή και να τα μεταφυτεύετε, χρησιμοποιώντας τη σύνθεση χώματος που εσείς χρησιμοποιείτε για τα υπόλοιπα φυτά της συλλογής σας.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Οι περισσότεροι Κάκτοι και Παχύφυτα μπορούν να καλλιεργηθούν από σπόρους ή μοσχεύματα. Για αρχή, και μέχρις να αποκτήσετε την απαραίτητη εμπειρία, ίσως είναι προτιμότερο να αγοράζετε σπορόφυτα από κάποιο εξειδικευμένο φυτώριο.
Η καλλιέργεια είναι πολύ απλή με την προϋπόθεση ότι ακολουθούνται ορισμένοι βασικοί κανόνες. Ολα τα φυτά θέλουν χώμα με πολύ "ανοικτή" δομή που να στραγγίζει εύκολα. Μπορείτε εύκολα να φτιάξετε μόνοι σας το μείγμα χρησιμοποιώντας ένα μέρος κατ' όγκο φυλλόχωμα ή τύρφη, ένα μέρος κατ' όγκο κοκκινόχωμα και ένα μέρος κατ' όγκο χονδρόκοκκη άμμο ή εναλλακτικά αγοράστε έτοιμο χώμα για κάκτους από ένα εξειδικευμένο φυτώριο.
Ποτέ μην χρησιμοποιείται χώμα από τον κήπο ή από "ανακύκλωση" (π.χ. περισσεύματα από μεταφυτεύσεις). Επίσης αποφύγετε την χρησιμοποίηση άμμου που προορίζεται για οικοδομικές εργασίες (γαρμπίλι ή μάρμαρο), με εξαίρεση το "ριζάκι" (ψηφίδες) που όμως θα πρέπει να πλυθεί, γιατί μπορεί μεν αυτά τα υλικά να είναι κατάλληλα για την κατασκευή σκυροδέματος αλλά δεν είναι κατάλληλα για καλλιέργεια κάκτων.

ΜΕΤΑΦΥΤΕΥΣΗ

Οταν μεταφυτεύετε κάκτους χρησιμοποιείτε γλάστρες που έχουν το κατάλληλο μέγεθος για το φυτό και ποτέ μεγαλύτερες. Πιέστε ελαφρά το χώμα γύρω από τις ρίζες και αυτό θα πάει στην τελική του θέση σταδιακά με το πότισμα. Μεταφύτευση σε μεγαλύτερη γλάστρα γίνεται το πολύ μιά φορά το χρόνο. Οταν μάλιστα τα φυτά είναι σχετικά μεγάλα, η μεταφύτευση είναι απαραίτητη μόνο όταν το φυτό δεν χωράει πλέον στην γλάστρα ή όταν εμφανιστούν σημάδια ότι δεν αναπτύσσεται σωστά. Είναι προτιμότερο οι μεταφυτεύσεις να γίνονται στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης, νωρίς την άνοιξη. Μετά την μεταφύτευση αποφύγετε το πότισμα για μια ή δύο εβδομάδες, μέχρις το φυτό σταθεροποιηθεί.

Ποτέ μην ποτίζετε όταν ο καιρός είναι κρύος, βροχερός ή με μεγάλη υγρασία!
Καλό θα είναι στον εξοπλισμό σας να έχετε και ένα θερμόμετρο με ένδειξη μέγιστης / ελάχιστης θερμοκρασίας και ένα υγρασιόμετρο.

ΠΟΤΙΣΜΑ
Παρατηρείτε τα φυτά σας ! Θα σας πουν μόνα τους πότε θέλουν πότισμα, ιδιαίτερα τα Παχύφυτα.
Μπορείτε να τα ποτίζετε ελεύθερα την άνοιξη και το καλοκαίρι, που είναι η περίοδος της ανάπτυξης τους. Προσπαθήστε να ποτίζετε νωρίς το πρωί μια φορά την εβδομάδα εάν τα φυτά είναι μέσα σε θερμοκήπιο, συχνότερα εάν είναι σε εξωτερικό χώρο και πιό αραιά εάν τα έχετε μέσα στο σπίτι. Αποφεύγετε το πότισμα κατά την διάρκεια κρύων ή βροχερών ημερών, και αφήνετε τα φυτά να στεγνώσουν ανάμεσα στα ποτίσματα.

Οταν τα ποτίζετε , ποτίστε τα καλά και μετά αφήστε τα να μεγαλώσουν όπως αυτά ξέρουν. Συχνά και μικρά ποτίσματα θα οδηγήσουν σταδιακά τις ρίζες στην επιφάνεια με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνουν πιο ευαίσθητα στην ξηρασία και να μην αναπτύσσονται καλά. Ποτέ μην αφήνετε νερό να λιμνάζει μέσα στο πιατάκι της γλάστρας, ποτίστε τόσο όσο χρειάζεται και μπορεί να απορροφήσει το φυτό και αποφεύγετε το κατάβρεγμα του φυτού! Με τον καιρό θα είσαστε σε θέση να καταλάβετε εάν κάποιο φυτό χρειάζεται πότισμα από το βάρος της γλάστρας.

Πολύ λίγα φυτά αναπτύσσονται τον χειμώνα, για αυτό τον λόγο αποφύγετε το πότισμα από τα μέσα Σεπτεμβρίου μέχρις τα τέλη Μαρτίου. Για τα φυτά που αναπτύσσονται κατά την διάρκεια του χειμώνα ακολουθείστε συμβουλές πιο έμπειρων συλλεκτών ή βιβλίων μέχρις ότου αποκτήσετε και εσείς την απαραίτητη εμπειρία.
Εάν δεν είσαστε σίγουροι κατά πόσον ένα φυτό θέλει πότισμα, αποφύγετε να το ποτίσετε.
Οι κάκτοι είναι φυτά με πολύ ανεπτυγμένη αντοχή στην ξηρασία και μπορούν να επιβιώσουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς νερό.
3 - 4 μήνες μετά την μεταφύτευση αρχίστε να προσθέτετε λίπασμα κατά τα ποτίσματα με περιεκτικότητα σε άζωτο μικρότερη από αυτή σε φώσφορο και κάλιο, συνήθως τέτοια είναι τα λιπάσματα που προορίζονται για ενίσχυση της ανθοφορίας..

ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΕ
Οι Κάκτοι και τα περισσότερα Παχύφυτα φύονται σε "ημι-ερήμους" και κατά συνέπεια έχουν ανάγκη για όσο το δυνατόν περισσότερο φως.
Φυσικά αυτό δεν απαγορεύει το να τα αντιμετωπίσει κανείς σαν φυτά εσωτερικού χώρου, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα υπάρχει αρκετό φυσικό φως και ότι με την βοήθεια κάποιου πιό έμπειρου θα επιλέξει κανείς συγκεκριμένες πιο ανθεκτικές ποικιλίες.
Φυσικά αν κάποιος έχει την τύχη να διαθέτει ένα θερμοκήπιο, τότε μπορεί να καλλιεργήσει οτιδήποτε φυτό εφ' όσον είναι σχετικά προστατευμένο το χειμώνα ή εναλλακτικά χρησιμοποιείται κάποιας μορφής θέρμανση.
Υπάρχουν βέβαια και αρκετές ποικιλίες που μπορούν να καλλιεργηθούν σε εξωτερικούς χώρους χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει προστασία από την βροχή.

ΕΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣΟι Κάκτοι υποφέρουν από σχετικά λίγες αρρώστιες και έντομα. Το πιο διαδεδομένο είναι ο ψευδόκοκκος (mealy bug) το οποίο προσβάλει το φυτό αλλά και τις ρίζες του, και το οποίο αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με ένα διασυστηματικό εντομοκτόνο.

Αλλα πιθανά προβλήματα μπορεί να είναι κατοικίδια ζώα (όπως σκύλοι ή γάτες) ή και ποντίκια, που αναποδογυρίζουν τα γλαστράκια. Επίσης μερικές φορές οι πεταλούδες μπορεί να είναι ένα πρόβλημα γιατί γεννούν τα αυγά τους επάνω στα φυτά, και οι κάμπιες που βγαίνουν μετά την εκκόλαψη έχουν μια αδυναμία στα ευαίσθητα σημεία των κάκτων (συνήθως το σημείο ανάπτυξης). Γι' αυτό απαιτείται προσεκτικό μάτι για κάμπιες. Αλλο, πιο σπάνιο, πρόβλημα είναι και τα σαλιγκάρια.
Τέλος, ένα ακόμη ενοχλητικό έντομο είναι ο τετράνυχος (red spider mites), το οποίο όμως εμφανίζεται μόνο σε συνθήκες μεγάλης ζέστης σε συνδυασμό με ξηρασία και ελλιπή εξαερισμό.

Σημαντικό
Μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία που πρέπει να προσέξει κανείς για την επιτυχή καλλιέργεια των φυτών είναι η καθαριότητα και ο καλός εξαερισμός. Ειδικά ο εξαερισμός παίζει σημαντικό ρόλο σε περιόδους με μεγάλη θερμοκρασία. Είναι προτιμότερο σε περίπτωση θερμοκηπίων να αφήνονται οι πόρτες και τα παράθυρα εντελώς ανοικτά ακόμη και κατά την διάρκεια της νύχτας. Με αυτό τον τρόπο είναι δυνατόν να αποφευχθούν αρκετά προβλήματα.

Πάντα να καθαρίζετε τον χώρο καλλιέργειας από ξερά φύλλα, σκουπίδια κλπ.

Πηγή:www.valentine

Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου, 9-10 Μαϊου 2015 στις Σταγιάτες Πηλίου

Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου, 9-10 Μαϊου 2015 στις Σταγιάτες Πηλίου

Σας προσκαλούμε στην φετινή 6η γιορτή παραδοσιακού σπόρου και Οικολογικού Κήπου Μπαξέ που διοργανώνει ο ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ και η Ομάδα ΑΠΟ. Δράσης Πηλίου στις Σταγιάτες Πηλίου, το Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαϊου 2015

Για έκτη χρονιά η Ανεξάρτητη Πηλιορείτικη Ομάδα Δράσης - Α.Π.Ο.Δράσης και ο Αιγίλοπας (Δίκτυο για τη Βιοποικιλότητα και την Οικολογία στη Γεωργία) συνδιοργανώνουν τη Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου-μπαξέ σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν ό,τι έχει απομείνει από τους παραδοσιακούς σπόρους και να διαδώσουν την ιδέα του οικολογικού κήπου.

Το θέμα της φετινής γιορτής, που θα γίνει στις Σταγιάτες 9 και 10 Μαΐου είναι "Παγκόσμιες προκλήσεις και τοπικές δράσεις για τα κοινά αγαθά και την αυτάρκεια".

Θεωρώντας ότι η ποιότητα της ζωής μας είναι αδιαπραγμάτευτη κι έχει άμεση σχέση με την τροφή, το νερό, το περιβάλλον, αγωνιζόμαστε γι' αυτά κι ενώνουμε τη φωνή μας με το κίνημα των σπόρων και της βιοποικιλότητας, το κίνημα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού, το κίνημα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και με τις φωνές πολλών ακόμη πολιτών σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας ενάντια στον εκφασισμό της καθημερινότητας μας και στη βίαιη αρπαγή των φυσικών και κοινών αγαθών.

Το πρόγραμμα της Γιορτής Παραδοσιακού Σπόρου:

Σάββατο 9/5, 12:00 Εργαστήρι παρασκευής σβώλων φυσικής καλλιέργειας για μικρό λαχανόκηπο με τον Παναγιώτη Μανίκη.

Ο Παναγιώτης Μανίκης εδώ και χρόνια συντηρεί και αναπτύσσει με επιτυχία ένα αγρόκτημα σε περιοχή της Έδεσσας με βάση τις αρχές της φυσικής καλλιέργειας τις οποίες εφαρμόζει και στο βίο του. Ταξιδεύει και μιλά για αυτές σε όλο τον κόσμο ελπίζοντας η «σπορά» του να πιάσει τόπο.

Επίσης είναι υπεύθυνος του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας που βρίσκεται στο Κλησοχώρι Έδεσσας.

Σάββατο 9/5, 16:00 Εργαστήρι παρασκευής θεραπευτικών κεραλοιφών

Σάββατο 9/5, 18:30 Συζήτηση με θέμα "Παγκόσμιες προκλήσεις και τοπικές δράσεις για τα κοινά αγαθά και την αυτάρκεια". Ο Κώστας Νικολάου, Δρ. Χημικός Περιβαλλοντολόγος, Καθηγητής-Σύμβουλος Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού Πόλεων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, θα μας ενημερώσει για τις Διατλαντικές Συμφωνίες. Συγκεκριμένα η υπό διαπραγμάτευση συμφωνία «ελεύθερου» / ληστρικού εμπορίου μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ, η λεγόμενη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤTIP), αποτελεί την ισχυρότερη μέχρι σήμερα προσπάθεια να επιβληθεί παγκοσμίως η «ορθοδοξία» του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή η πλήρης απελευθέρωση της ασυδοσίας των αγορών και των εταιρειών κόντρα στις ανάγκες των κοινωνιών και στην προστασία της φύσης. Στη συζήτηση θα συμμετέχουν συλλογικότητες για τους σπόρους (Αιγίλοπας), για το νερό (Κίνηση Κατοίκων Πηλίου και Βόλου για το Νερό) καθώς και άλλες πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Σάββατο 9/5, 21:00 Συναυλία για το Νερό με τους Ζωή Τάχα

Κυριακή 10/5, 10:30 Εργαστήρι φύτευσης και καλλιέργειας λαχανόκηπου για παιδιά

Κυριακή 10/5, 11:00 Συζήτηση με θέμα "Αλλαγή πορείας, στροφή στη φυσική ζωή" με τον Γιάννη Μακριδάκη, φυσικό καλλιεργητή - συγγραφέα,από την Βολισσό της ΒΔ Χίου. Εκεί, στράφηκε προς την φυσική καλλιέργεια της γης και έγινε παρατηρητής της αργής αβίαστης φυσικής ανάπτυξης. Ίδρυσε το Απλεπιστήμιο Βολισσού, μέσα από το οποίο διοργανώνει σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας, αλκαλικής διατροφής και πολιτικής στάσης ζωής με γνώμονα τον αντικαταναλωτισμό και την αποανάπτυξη.

Κυριακή 10/5, 12:00 Ανταλλαγή παραδοσιακών σπόρων και φυτών

Κυριακή 10/5, 13:00 Εργαστήριο παρασκευής γιαούρτης.

Στην πλατεία του χωριού θα λειτουργήσει έκθεση - παζάρι παραδοσιακών και οικολογικών προϊόντων της περιοχής του Πηλίου.

Πηγή: http://www.aegilops.gr

Νικήστε την ίωση σε 24 ώρες!

Οι ιώσεις συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν. Μπορούμε να τις νικήσουμε γρήγορα αν διαβάσουμε το άρθρο: 

7:30 π.μ. Ζεστός χυμός λεμονιού
Πιείτε τον μόλις σηκωθείτε! Είναι μια αποτελεσματική κίνηση για να προλάβετε το κρυολόγημα. Χάρη στη βιταμίνη C που περιέχει και άλλα απαραίτητα στοιχεία, διεγείρει το ανοσοποιητικό και τα επινεφρίδια. Εμπλουτίζει την αντιοξειδωτική άμυνα του οργανισμού και βοηθά στην πρόληψη των λοιμώξεων. Πλύντε και κόψτε στη μέση ένα βιολογικό λεμόνι, ρίξτε το με την φλούδα σε βραστό νερό μαζί με 1 κουταλάκι κανέλα και αφήστε το για περίπου 5 λεπτά, για να πάρετε όλες τις ιδιότητές του. Πιείτε το σαν ένα ζεστό αρωματικό ποτό, αφού πρώτα στύψετε το λεμόνι και σουρώσετε το ρόφημα. Αν δεν έχετε βιολογικό λεμόνι, βράστε μόνο κανέλα και προσθέστε τον χυμό από ένα λεμόνι την τελευταία στιγμή. Πιείτε αυτό το ποτό με μικρές γουλιές 3 φορές μέσα στη διάρκεια της μέρας. Γενικά, αν αρχίσουν τα φτερνίσματα και νοιώσετε τα πρώτα συμπτώματα κρυολογήματος και βρίσκεστε καθοδόν, μπείτε σε ένα καφέ και ζητήστε ένα ζεστό ρόφημα λεμονιού!

8:00 π.μ. Πρωινό γεμάτο ενέργεια
Ετοιμάστε ένα δυναμωτικό πρωινό. Ιδανικό είναι ένα πόριτζ με νιφάδες βρώμης: Σε ένα μπολ ανακατέψτε 3-4 κουταλιές νιφάδες βρώμης με γάλα βρώμης. Το δημητριακό αυτό διεγείρει τον θυρεοειδή αδένα και σας δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να ξεκινήσετε την ημέρα σας. Αν μπορείτε, καλό είναι να αποφύγετε το αγελαδινό γάλα, διότι λόγω της σύστασής του δυσχεραίνει τη διαδικασία της πέψης, με αποτέλεσμα να κουράζεται το πάγκρεας, όπως ακριβώς κάνει και η ζάχαρη. Αν θέλετε να γλυκάνετε το μείγμα, προσθέστε λίγο μέλι με σκούρο χρώμα (έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε γλυκόζη). Αποφύγετε επίσης τον χυμό πορτοκαλιού, διότι λόγω της οξύτητάς του είναι δύσκολο να αφομοιωθεί το πρωί. Προτιμήστε έναν χυμό από κόκκινα φρούτα ή ιπποφαές, ώστε να συμπληρώσετε την ημερήσια δόση βιταμίνης C, ιδανικό σύμμαχο για τη φυσική άμυνα του οργανισμού σας.

10:00 π.μ. Εισπνοές με αιθέρια έλαια
Για να προλάβετε την έντονη ρινική συμφόρηση, χρησιμοποιήστε αιθέρια έλαια τα οποία έχουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αποσυμφορητική δράση και βοηθούν να καθαρίσει ο βλεννογόνος της μύτης, απομακρύνοντας έτσι τα μικρόβια από τα ιγμόρεια. Τέτοια είναι το έλατο, ο ευκάλυπτος, η μέντα και το δεντρολίβανο, που είναι ανοσοδιεγερτικά και τονωτικά. Δοκιμάστε να βάλετε λίγες σταγόνες σε έναν διαχυτή δωματίου. Μπορείτε ακόμη να κάνετε εισπνοές με αιθέρια έλαια πάνω από ζεστό νερό: ρίξτε μερικές σταγόνες σε ένα μπολ με καυτό νερό (όχι βραστό) και σκύψτε από πάνω για περίπου 10 λεπτά, έχοντας μια πετσέτα στο κεφάλι. Στο γραφείο, ρίξτε 2-3 σταγόνες αιθέριο έλαιο σε ένα μαντήλι και κρατήστε το κάτω από τα ρουθούνια σας (προσοχή, όχι απευθείας στη μύτη, διότι μπορεί να προκαλέσετε ερεθισμό), εισπνέοντας για λίγα λεπτά, ώσπου να υγρανθούν οι ρινικές μεμβράνες.

11:00 π.μ. Επιχείρηση ενυδάτωσης
Όσο περισσότερα υγρά πίνετε, τόσο περισσότερο ρευστοποιούνται οι εκκρίσεις, διευκολύνοντας την απομάκρυνση των μικροβίων και αποτρέποντας τον πολλαπλασιασμό τους στους ρινικούς βλεννογόνους. Το καλύτερο σε αυτήν την περίπτωση είναι να επιλέξετε μεταλλικό νερό πλούσιο σε μαγνήσιο. Προσπαθήστε να πίνετε τουλάχιστον ένα λίτρο νερό (ή και περισσότερο) στη διάρκεια της ημέρας.

12:30 μ.μ. Ελαφρύ γεύμα
Καθώς η ζάχαρη μειώνει τις άμυνες του οργανισμού, ο στόχος είναι πρόσληψη πρωτεϊνών για ενέργεια, χωρίς την επιβάρυνση του οργανισμού με δυσκολοχώνευτα φαγητά. Για αυτό για μεσημεριανό προτιμήστε λευκά κρέατα ή ψάρι και λαχανικά (όχι σάλτσες ή τηγανητά). Αποφύγετε επίσης οτιδήποτε περιέχει ζάχαρη και προτιμήστε για επιδόρπιο μια κομπόστα μήλου χωρίς ζάχαρη.

15:30 Ρόφημα με αντιιικές ιδιότητες
Αποφύγετε το τσάι ή τον καφέ και προτιμήστε ένα ρόφημα από βότανα, το οποίο συμβάλλει στην αποσυμφόρηση και καταπολέμηση του ιού. Προτιμήστε ένα ρόφημα από θυμάρι, το πλέον κατάλληλο κατά των λοιμώξεων (σε περίπτωση υπέρτασης ή γλαυκώματος, αντικαταστήστε το με δεντρολίβανο). Για καλύτερο αποτέλεσμα, γεμίστε με το βότανο ένα σουρωτήρι-μπάλα τσαγιού και αφήστε το τουλάχιστον 10-15 λεπτά μέσα σε καυτό νερό. Αν η εξάντληση που νοιώυετε είναι μεγάλη, προσθέστε μέσα στο ρόφημα 2-3 φέτες φρέσκο τζίντζερ για τόνωση. Πιείτε το ρόφημα με μικρές γουλιές καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, εναλλάσσοντας με ζεστό χυμό λεμονιού.

17:00 Βιταμινούχο σνακ
Σε περίπτωση που το απόγευμα σας πιάσει μια μικρή λιγούρα ή νοιώσετε μεγάλη αδυναμία, ετοιμάστε μια φρουτοσαλάτα με χειμωνιάτικα φρούτα, όπως μήλο, μπανάνα, ακτινίδιο, αχλάδι. Προσθέστε τον χυμό από ένα εσπεριδοειδές φρούτο, (πορτοκάλι, μανταρίνι ή γκρέιπφρουτ), λίγη κανέλα και, αν θέλετε, μερικά κατεψυγμένα μούρα. Είναι ο κατάλληλος συνδυασμός για να ενισχύσετε τον οργανισμό σας με βιταμίνη C, αφού, σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, τα συμπτώματα και η διάρκεια του κρυολογήματος μπορούν να μειωθούν κατά 23% αν πάρετε αρκετή βιταμίνη C μέσα σε 24 ώρες από την εμφάνισή του. Χάρη στον χυμό και την κανέλα, η φρουτοσαλάτα μπορεί να διατηρηθεί καλά στο ψυγείο για 2-3 μέρες. Έτσι, θα την έχετε έτοιμη όποτε πεινάσετε.

19:00 Κόκκινα μάτια
Συνήθως το συνάχι συνοδεύεται από κατακόκκινα μάτια. Μόλις επιστρέψετε σπίτι από τη δουλειά, αφαιρέστε αμέσως το μακιγιάζ με ένα ανθόνερο, αντί με το συνηθισμένο σας προϊόν. Είναι απαλό, αντιφλεγμονώδες και καταπραϋντικό για τα ερεθισμένα μάτια. Βρέξτε δυο κομπρέσες με ανθόνερο και αφήστε τις πάνω σε κλειστά βλέφαρα για 5 λεπτά. Ιδανικά χρησιμοποιήστε το δροσερό (αφήνετέ το στο ψυγείο), διότι οι αποσυμφορητικές ιδιότητές του δρουν πιο αποτελεσματικά.

20:00 Ιδανική σούπα ή ζωμός
Είναι η πλέον κατάλληλη επιλογή, καθώς παρέχει τα απαραίτητα υγρά στον οργανισμό για την καταπολέμηση ενός ιού. Προσθέστε πρωτεΐνη για να πάρετε την ενέργεια που χρειάζεστε (π.χ. κοτόπουλο σε ζωμό), όπως επίσης λίγο σκόρδο και κρεμμύδι, που -χάρη στα αντισηπτικά τους συστατικά- τονώνουν το ανοσοποιητικό.

20:30 Χαλάρωση και γέλιο
Η ανάπαυση και η βαθιά χαλάρωση βοηθούν αποτελεσματικά στη γρήγορη ανάρρωση από το κρυολόγημα. Αν εξακολουθείτε να νοιώθετε τη μύτη σας «μπουκωμένη», κάντε ένα ζεστό μπάνιο: ο ατμός βοηθά στην αποσυμφόρηση της μύτης και πολεμά τον ιό, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία του σώματος. Προσθέστε 3-4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας ή/και γλυκό πορτοκάλι (δρα καταπραϋντικά), όχι απευθείας μέσα στο νερό, αλλά αραιωμένο προηγουμένως σε ένα ποτήρι πλήρες ή με χαμηλά λιπαρά γάλα. Αν νοιώθετε το κεφάλι σας βαρύ, ένα ζεστό ντους θα βοηθήσει την κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, «χουχουλιάστε» στον καναπέ, βλέποντας μια καλή κωμωδία (το γέλιο ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα αυξάνοντας τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα!).

22:30 Καλός ύπνος
Φροντίστε να πέσετε νωρίς για ύπνο. Το τελευταίο απαραίτητο βήμα πριν τον ύπνο, ώστε να έχετε μια ήρεμη νύχτα, είναι η αποσυμφόρηση της μύτης. Η ιδέα δεν είναι ελκυστική, αλλά σίγουρα είναι αποτελεσματική: η αποσυμφόρηση της μύτης απομακρύνει τις βλέννες και τους ιούς, προλαμβάνοντας έτσι μια δευτερογενή μόλυνση. Χρησιμοποιήστε ένα ισοτονικό σπρέι με θαλασσινό νερό. Μπορείτε επίσης να βράσετε νερό, στη συνέχεια να το κρυώσετε, να γείρετε το κεφάλι πίσω και να ρίξετε μία μικρή ποσότητα σε κάθε ρουθούνι (χρησιμοποιώντας σύριγγα –χωρίς τη βελόνα φυσικά!), αφήνοντάς το να βγει. Με το σπρέι, ψεκάστε ένα ρουθούνι, κλείνοντας το άλλο και αφήστε να τρέξει το επιπλέον υγρό προτού φυσήξετε τη μύτη. Είναι καλό να το επαναλαμβάνετε κατά τη διάρκεια της μέρας, για να καθαρίζετε τις εκκρίσεις.

Basic tip
Ο πυρετός αποτελεί το καλύτερο σύστημα άμυνας του οργανισμού ενάντια στους ιούς. Για αυτό μη βιαστείτε να πάρετε αμέσως αντιπυρετικά (ιβουπροφένη ή παρακεταμόλη), καταφεύγοντας σε αυτά μόνο αν ο πυρετός ανέβει πάνω από 38,5οC ή αν έχετε έντονο πονοκέφαλο.

Και η πρόληψη;
Αν στη διάρκεια του χειμώνα ταλαιπωρείστε συχνά από κρυολογήματα, σκεφθείτε ότι η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία. Ιδού κάποιο τρόποι:

Εχινάκεια (echinacea): Ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην καλύτερη αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Για 10 συνεχόμενες μέρες κάθε μήνα του χειμώνα, παίρνετε την εχινάκεια σε μορφή κάψουλας ή υγρό εκχύλισμα.
Ιαματικό θειούχο νερό: Ρίχνετε πρωί – βράδυ σε κάθε ρουθούνι. Το θείο συμβάλλει στην αποκατάσταση της ρινικής βλεννογόνου, η οποία εξασθενεί από τις επαναλαμβανόμενες μολύνσεις.
•Προσοχή σε συναδέλφους ή άρρωστα παιδιά: Προστατευτείτε εισπνέοντας το αιθέριο έλαιο ραβιντσάρα (Ravintsara): ρίξτε 1 ή 2 σταγόνες σε ένα μαντήλι κατά τη διάρκεια της μέρας ή το βράδυ στο μαξιλάρι σας.

Το διαβάσαμε στο etsiapla.gr

Οι 

10 ακριβότεροι πίνακες όλων των εποχών!

Ευαγγελία Αναστασάκη | 

Οι τιμές τους ξεπερνούν κάθε προσδοκία, σπάζοντας αισίως όλα τα προηγούμενα ρεκόρ! Λάτρεις της τέχνης βάζουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να αποκτήσουν τον πίνακα των ονείρων τους, ενώ 10 έργα τέχνης κατατάσσονται στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων αλλά και της… ακρίβειας! Βέβαια, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, η αξία όλων είναι στην ουσία ανυπολόγιστη!

1. «The Scream», Edvard Munch

Πρώτο στη λίστα, είναι το πιο ακριβοπληρωμένο έργο του Νορβηγού ζωγράφου Edvard Munch, το οποίο κυριολεκτικά «ουρλιάζει» για 119,9 εκατομμύρια δολάρια

2. «Nude, Green Leaves and Bust», Pablo Picasso

Η ερωμένη του διάσημου ζωγράφου Marie-Therese Walter πιστοποιεί για 106 εκατομμύρια δολάρια τη μεγάλη… αξία της!

3. «L’ Homme Qui Marche», Alberto Giacometti

Το χάλκινο γλυπτό ενός άντρα που περπατάει πουλήθηκε για 104,3 εκατομμύρια δολάρια και κοσμεί πλέον ιδιωτική συλλογή.

4. «Garcon a la Pipe», Pablo Picasso

Δεύτερο έργο του Πικάσο στη λίστα, αυτός ο πίνακας του 1905 (λάδι σε καμβά) που αποτυπώνει έναν νέο άντρα με την πίπα του «έκλεισε» στα 104,2 εκατομμύρια δολάρια.

5. «Dora Maar au Chat», Pablo Picasso 

Αχ, αυτός ο Πικάσο με τις ερωμένες του! Η δεσποινίς Dora Maar «βγήκε στο σφυρί» για 95,2 εκατομμύρια δολάρια, καταλήγοντας στη συλλογή ενός ανώνυμου Ρώσου.

6. «Adele Bloch-Bauer II», Gustav Klimt

«Η ομορφιά είναι πανάκριβη», θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, αφού το πορτρέτο της όμορφης συζύγου ενός βιομηχάνου, λάτρη των τεχνών, αποτιμήθηκε στα 87,9 εκατομμύρια.

7. «New York Triptych», Francis Bacon

Μόλις για 86,2 εκατομμύρια δολάρια ο γνωστός πολυεκατομμυριούχος κ. Αμπράμοβιτς κοσμεί πλέον με τον πίνακα αυτό το σαλόνι του (ή το κότερό του, δεν ξέρω)!

8. Portrait du Dr. Gachet, Vincent Van Gogh

Από τα 300 φράγκα που πωλήθηκε το 1890 άγγιξε πρόσφατα τα 82,5 εκατομμύρια δολάρια. Καλή απόσβεση, νομίζω!

9. Le Bassin Aux Nymphmeas, Claude Monet

«Τα νούφαρα» του διάσημου Γάλλου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου αποδείχτηκαν… άριστης ποιότητας, αφού κόστισαν σε ιδιώτη 80,4 εκατομμύρια δολάρια.

10. Bal au Moulin de la Galette, Pierre-Auguste Renoir

Ο… φτηνότερος πίνακας όλων αξίζει μόλις 49,2 εκατομμύρια δολάρια. Ψίχουλα!

Το Βέλγιο πρωτοστατεί στην αξιοποίηση γεωργικών αποβλήτων

Σιούλα Άννα|  

Την ευαισθητοποίηση του κοινού γύρω από την ‘‘Βιώσιμη Αξιοποίηση των Γεωργικών Αποβλήτων’’ θέλει να πετύχει η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Κοινότητα των Βρυξελλών, διοργανώνοντας από κοινού με το φόρουμ WasteReuse, εκδήλωση με τον αντίστοιχο τίτλο. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 12 Μαΐου 2015 και ώρες 10:00 – 16:30 στο κτίριο της Κοινότητας στην οδό Rue de Trèves 74, 1000.

Η ποσότητα των γεωργικών αποβλήτων είναι χαμηλότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα που παράγονται από άλλες βιομηχανίες. Μακροπρόθεσμα όμως είναι ικανή να επηρεάσει τους φυσικούς πόρους του εδάφους και των καλλιεργειών καθώς και την ανθρώπινη υγεία. Από την άλλη πλευρά ωστόσο η μακροχρόνια χρήση βιολογικών υλικών όπως τα γεωργικά απόβλητα έχει συμβάλλει στην βελτίωση της παραγωγικότητα και της γονιμότητας των γεωργικών εδαφών. 

Παρά την νομοθεσία της Ε.Ε. για την βιολογική παραγωγή και την επεξεργασία των χημικών αποβλήτων, η σταδιακή αντικατάσταση των βιολογικών αποβλήτων από χημικά λιπάσματα στο παρελθόν και η μη εφαρμογή αποτελεσματικών πρακτικών για την διατήρηση του εδάφους είχε σαν αποτέλεσμα την υποβάθμιση των γεωργικών εδαφών σε πολλές χώρες. Στόχος αυτής της εκδήλωσης είναι η ενημέρωση για τα αποτελέσματα των ερευνών και των πρακτικών εφαρμογών σχετικά με την βιωσιμότητα των βιολογικών και γεωργικών αποβλήτων δίνοντας την ευκαιρία στους εκπροσώπους του περιβαλλοντικού και γεωργικού τομέα να συζητήσουν τις προκλήσεις που σχετίζονται με την βιώσιμη γεωργία και την επεξεργασία των αποβλήτων συμβάλλοντας σε αυτούς τους τομείς.  

Το πρόγραμμα των συζητήσεων του WasteReuse Forum αποσκοπεί: α) στην χαρτογράφηση των προβλημάτων και των προκλήσεων που αφορούν την αειφόρο γεωργία, β) την ανταλλαγή διαφορετικών οραμάτων για το μέλλον της βιολογικής γεωργία και της επεξεργασίας γεωργικών αποβλήτων και γ) την εξεύρεση λύσεων για την επαναχρησιμοποίηση των γεωργικών αποβλήτων και των αντίστοιχων προγραμμάτων οδήγησης, καθώς και τις προκλήσεις τους.  

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τον ιστότοπο: http://www.wastereuse.eu/

Ασπάλαθος (Calicotome villosa, Καλυκοτόμη η εριότριχος)

Αντιγραφή από το wikipedia:

Ασπάλαθος (Calicotome villosa, Καλυκοτόμη η εριότριχος) […] Πολυετής αγκαθωτός θάμνος με ύψος μέχρι 1,5 με 2 μέτρα. Ανθίζει στις αρχές τις άνοιξης και τα άνθη του έχουν έντονο κίτρινο χρώμα και χαρακτηριστική οσμή. Αναπτύσσονται σε δέσμες ή βότρεις των 2 με 15 ανθών. Ο καρπός του είναι μικρός χεδρωπός και καλυμμένος γκριζόχρωμες τρίχες. Ο καρπός του τρώγεται από κατσίκες. Όταν οιβλαστοί ξεραθούν το καλοκαίρι μετατρέπονται σε σκληρά αγκάθια. Φύεται σε θαμνώνες σε ξηρές περιοχές με χαμηλό υψόμετρο.

Ο ασπάλαθος είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα σπαλάχτρι, σπαλάθρι και ασφάλαθος.[…] Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι με τους ασπαλάθους χτυπούσαν και τιμωρούσαν του τυράννους στον Άδη. Σε αυτήν την ιστορική αναφορά βασίζεται το τελευταίο ποίημα που έγραψε ο Γιώργος Σεφέρης στις 31 Μαρτίου 1971, το οποίο ονομάζεται «Επί Ασπαλάθων».

Η ανθοφορία του είναι μεγάλη και σε όγκο και σε χρόνο διάρκειας. Μελισσοκομικά όμως δεν έχει πολύ μεγάλη αξία αφού οι μέλισσες τον επισκέπτονται “περιοδικά” και παροδικά, επηρεαζόμενες από τις καιρικές συνθήκες, άνεμο θερμοκρασίες κλπ δυσκολευόμενες να πάρουν το νέκταρ, από τα βαθυκάλυκα άνθη του.

Έτσι λειτουργεί ενισχυτικά στα μελίσσια, σπανιότερα όμως δίνει ικανοποιητικές ποσότητες μελιού.

Τον συναντάμε ακόμα με τα ονόματα  σπαλάχτρι, ασπαλαθότρουλα, σφαλάχτι και Ασφάλαχτος  ή Σφέλαχτο.

Tα αγκάθια του φυτού είναι τεράστια και όταν το καλοκαίρι ξεραθούν καθιστούν τα σημεία που φύεται ο ασπάλαθος δύσβατα. Παλιότερα μάλιστα χρησιμοποιούνταν και για την οριοθέτηση χωραφιών.

  

Αφαλάτωση στα ελληνικά νησιά με τεχνολογία ΑΠΕ “Made in Greece”

 

Πολλά είναι τα ελληνικά νησιά που δεν διαθέτουν νερό και καλύπτουν τις ανάγκες τους με κοστοβόρες υδροφόρες.

Σύμφωνα με στοιχεία της αρμόδιας για τη μεταφορά του νερού Γενικής Γραμματείας Αιγαίου, το 2014 η Πολιτεία έστειλε νερό με υδροφόρες σε επτά νησιά των Κυκλάδων και πέντε των Δωδεκανήσων.

Τις μεγαλύτερες ποσότητες έλαβαν η Πάτμος (68.654 κυβικά), η Κίμωλος (55.340 κυβικά νερού), το Κουφονήσι (51.117 κυβικά) και η Αμοργός (33.936 κυβικά), ενώ μικρότερες ποσότητες νερού μεταφέρθηκαν στο Καστελλόριζο, τη Σύμη, τη Σχοινούσα, την Ηρακλειά, τη Δονούσα, τους Λειψούς, το Αγαθονήσι, τη Λέρο και τη Φολέγανδρο.

Όσον αφορά στο κόστος, από το 2006 ως το 2014 διατέθηκαν για τη μεταφορά νερού στα άνυδρα νησιά 71,3 εκατ. ευρώ. Πέρυσι, το κόστος για τον έλληνα φορολογούμενο ανήλθε σε 5,5 εκατ. Ευρώ.

—Τι γίνεται με τις μονάδες αφαλάτωσης

Σύμφωνα με δημοσίευμα της “Καθημερινής”, στη Δονούσα, την Αιγιάλη Αμοργού και την Κίμωλο έχουν αγοραστεί τρεις μονάδες αφαλάτωσης, οι οποίες ωστόσο δεν έχουν εγκατασταθεί καθώς εκκρεμεί η εκτέλεση των συνοδών έργων. Στα Κατάπολα Αμοργού και στην Ηρακλειά δεν έχει γίνει ακόμα η αγορά των μονάδων αφαλατώσεων.

Στα Δωδεκάνησα και συγκεκριμένα στο Καστελόριζο υπάρχει μονάδα η οποία πρέπει να αντικατασταθεί καθώς δεν λειτουργεί. Σε ακόμα τέσσερα νησιά -Πάτμος, Πανορμίτης Σύμης, Λειψοί, Λέρος- οι μονάδες έχουν αγοραστεί αλλά δεν έχουν εγκατασταθεί.

Τέλος, στο νησάκι Πλάτη της Καλύμνου εκκρεμεί η αγορά μιας μικρής μονάδας αφαλάτωσης, δυναμικότητας ενός κυβικού/ημέρα για τον ένα κάτοικο του νησιού.

Εκτιμάται ότι το κόστος του νερού σε μία μονάδα αφαλάτωσης την οποία θα διαχειρίζεται ιδιώτης θα είναι 1,5 ευρώ/κυβικό , όταν η μεταφορά κοστίζει 10 ευρώ/κυβικό και η ηλεκτροδότηση 0,40 ευρώ/κυβικό.

Το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής (μέσω χρήσης παλιών και ρυπογόνων ντιζελογεννητριών) προσεγγίζει το 0,5 ευρώ ανά kWhe, όταν το κόστος παραγωγής των λιγνιτικών μονάδων δεν ξεπερνά τα 0,03 ευρώ ανά kWhe, ενώ και η αποζημίωση των παραγωγών αιολικής ενέργειας στα νησιά είναι μικρότερη του 0,1 ευρώ ανά kWhe.

Σημειώνεται, ότι στο παρελθόν τις ανάγκες κατοίκων και επισκεπτών νησιών των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων έχουν καλύψει υδροφόρες του Πολεμικού Ναυτικού, επειδή το Κράτος δεν είχε εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του προς του ιδιώτες μεταφορείς.

—Η ιστορία της Υδριάδας

Ενδεικτική της στάσης που υιοθετεί η Πολιτεία, αλλά και οι τοπικοί φορείς στο ζήτημα της αφαλάτωσης είναι η ιστορία της Υδριάδας.

Ο λόγος για μια πλωτή μονάδα αφαλάτωσης που εγκαταστάθηκε στην Ηρακλειά το 2007 με κόστος 2,8 εκατ. Ευρώ και δυνατότητα παραγωγής 70 κυβικών νερού την ημέρα.

Στη δημιουργία της συνεργάστηκαν – με συντονιστή της κοινοπραξίας το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και επικεφαλής τον καθηγητή στο τμήμα Ναυτιλίας & Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, Νικήτα Νικητάκο- πολλοί φορείς τόσο από τον ιδιωτικό, όσο και από το δημόσιο τομέα, οι οποίοι διέθεσαν δεκάδες επιστήμονες και τεχνικούς με εκτεταμένη εμπειρία σε ευρύ διεπιστημονικό πεδίο.

Η πλωτή κατασκευή με την ενσωματωμένη ανεμογεννήτρια (που όμοιά της δεν είχε ξαναγίνει ως σήμερα, γι’ αυτό χρειάστηκε να ξεπεραστούν και κάποια νομικής φύσεως θέματα), έπρεπε να σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε τα αρκετά μποφόρ του Αιγαίου να μην επηρεάζουν τη λειτουργία της.

Έφερε τέσσερεις περιφερειακούς κυλινδρικούς πλωτήρες και έναν κεντρικό «άξονα», στα τρία επίπεδα του οποίου ήταν εγκατεστημένα το «εργοστάσιο» αφαλάτωσης (με τη μέθοδο της αντίστροφης όσμωσης), το κέντρο ελέγχου του συστήματος και η δεξαμενή αποθήκευσης του πόσιμου νερού.

Επίσης, ήταν εξοπλισμένη με φωτοβολταϊκό σύστημα που τροφοδοτούσε ως εναλλακτική πηγή τα συστήματα ελέγχου/τηλεχειρισμού, σε περίπτωση προβλήματος με την ανεμογεννήτρια.

Η πιλοτική μονάδα κατασκευάστηκε, ρυμουλκήθηκε και αγκυροβόλησε το καλοκαίρι του 2007 στην Ηρακλειά. Η δοκιμαστική της λειτουργία, κατά την οποία ελέγχθηκαν όλα τα συστήματα σε πραγματικές συνθήκες και έγιναν οι αναγκαίες διορθώσεις, ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Κάτοικοι του νησιού κατήγγειλαν τότε ότι η Υδριάδα αφέθηκε να σκουριάσει για να εξυπηρετηθούν οι ιδιώτες που μεταφέρουν νερό στα νησιά.

Η ερευνητική ομάδα σύμφωνα με πληροφορίες εξέταζε τη μεταφορά της μονάδας σε χώρες της Αφρικής ή του Περσικού Κόλπου.

—Η πρόταση του Πανεπιστημίου Πειραιά

Τον μίτο από τη χαμένη ευκαιρία της Υδριάδας παίρνει πλέον το Εργαστήριο Ήπιων Μορφών Ενέργειας και Προστασίας του Περιβάλλοντος του ΑΕΙ Πειραιά με μια πιλοτική μονάδα αφαλάτωσης που θα τροφοδοτείται από φωτοβολταϊκά και αιολικά συστήματα για να εξυπηρετήσει τα άνυδρα νησιά του Αιγαίου.

Σε πρώτη φάση γίνονται ψηφιακές και πραγματικές προσομοιώσεις της λειτουργίας μιας τέτοιας μονάδας ώστε να προσδιοριστεί η διαστασιολόγηση και το κόστος για τα νησιά του Αιγαίου.

«Η πρότασή μας καταρχήν περιλαμβάνει την εγκατάσταση υβριδικού σταθμού Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο νησί. Υβριδικού, γιατί θα συνδυάζει την αιολική με την ηλιακή ενέργεια, μέσω φωτοβολταϊκών, καθώς και με συστοιχία μπαταριών. Θα εξασφαλίζεται η μεταξύ τους αλληλεπίδραση και θα αντιμετωπίζεται έτσι η μη συνεχής παροχή ενέργειας από τις ΑΠΕ. Η ηλεκτρική ενέργεια που λαμβάνουμε μέσω του υβριδικού σταθμού θα διοχετεύεται στο ηλεκτρικό δίκτυο του νησιού, με στόχο την ενίσχυση της αυτονομίας του. Ενα μέρος της θα αξιοποιείται από τη μονάδα αφαλάτωσης, για την παραγωγή καθαρού πόσιμου νερού», εξηγεί στην «Καθημερινή» ο κ. Ιωάννης Καλδέλλης, επικεφαλής του Εργαστηρίου και καθηγητής Μηχανολογίας στο ΑΤΕΙ Πειραιά.

Η πιλοτική μονάδα αφαλάτωσης λειτουργεί με την αρχή της αντίστροφης όσμωσης, όπως και οι υπόλοιπες μονάδες αφαλάτωσης στα ελληνικά νησιά. Αφού το θαλασσινό νερό περάσει από προεπεξεργασία για να αποβληθούν πέτρες, άμμος και άλλα υλικά, ωθείται με πολύ μεγάλη πίεση (70 ατμόσφαιρες) σε μια ημιπερατή μεμβράνη, που φιλτράρει το νερό και κατακρατά το αλάτι.

Εκτός από αυτό, η εν λόγω τεχνολογία αξιοποιεί την υψηλή πίεση που διατηρεί το νερό μετά το φιλτράρισμα (υπολογίζεται σε 55-60 ατμόσφαιρες) για να κινηθεί ένας στρόβιλος, μέσω του οποίου ανακτάται μέρος της ενέργειας που καταναλώθηκε για την ώθηση του θαλασσινού νερού στη μεμβράνη.

Η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη χλωρίωση και τον καθαρισμό του νερού, ώστε να γίνει πόσιμο. «Με αυτό τον τρόπο υπολογίζουμε πως για κάθε κυβικό μέτρο αφαλατωμένου νερού χρειαζόμαστε πέντε κιλοβατώρες ρεύματος, ενώ παλιότερες μονάδες απαιτούν 10 ή και 15 κιλοβατώρες (kWhe)», εξηγεί ο κ. Καλδέλλης.

Η μελέτη αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του Ερευνητικού Προγράμματος «PHAROS-ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΙΙ» της Γενικής Γραμματείας Ερευνας και Τεχνολογίας.

econews

Νέα χρηματοδότηση της Αναπτυξιακής Εταιρείας Πάρνωνα για το LEADER

05-05-2015 07:25    ΛΕΩΝΙΔΙΟ. 

Εντός της πρώτης 3άδας των Αναπτυξιακών LEADER αναμένεται να παραμείνει μέχρι το τέλος του προγράμματος η Αναπτυξιακή Πάρνωνα, κατόπιν της νέας – 4ης κατά σειρά – χρηματοδότησης ύψους 1,5 εκ. ευρώ που υπέγραψε ο Αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Βαγγέλης Αποστόλου.

Το ποσό θα διατεθεί για την κάλυψη του μεγάλου επενδυτικού ενδιαφέροντος στο πλαίσιο της 5ης Πρόσκλησης του Τοπικού Προγράμματος LEADER Ανατολικής Πελοποννήσου και οι εγκρίσεις προς τους επενδυτές, θα γίνουν το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα-εντός του μηνός Μαΐου, γεγονός που από μόνο του αποτελεί κρίσιμη αναπτυξιακή παρέμβαση στην παρούσα οικονομική συγκυρία. 

Στην τελευταία πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος υπεβλήθησαν 63 προτάσεις συνολικού επενδυτικού ενδιαφέροντος 5.5 εκ ευρώ και με την παραπάνω χρηματοδότηση θα ενταχθούν όλες οι αξιόλογες μικρές δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.

Η εν λόγω έγκριση, ως αποτέλεσμα της άμεσης ανταπόκρισης του Υπουργού στην ενημέρωση που δέχθηκε από τη διοίκηση της Εταιρείας, επιβεβαιώνει την προτεραιότητα της νέας πολιτικής ηγεσίας και της πίστης, ούτε ένα ευρώ χαμένο και για τις αγροτικές περιοχές.   

   

Η στέρεη εταιρική σχέση, η σταθερότητα και τα επιχειρησιακά κριτήρια στην διοίκηση και στη λειτουργία της Εταιρείας, η διαφάνεια στη διαχείριση των δημοσίων πόρων, σε συνδυασμό με την αδιάλειπτη και ακομμάτιστη συνεργασία με όλους ανεξαιρέτως τους φορείς των ΟΤΑ και της Κυβέρνησης διαχρονικά, αποδεικνύεται ότι εξασφαλίζουν βιώσιμη ανάπτυξη, παρά την πολύπλευρη κρίση.   

Το πρόγραμμα LEADER διοικείται από 9μελή Επιτροπή Διαχείρισης, της οποίας πρόεδρος επανεξελέγη σε πρόσφατη συνεδρίαση ο κ. Σπύρος Φλώρος, ο οποίος παραμένει σε θέση ευθύνης στα εταιρικά θέματα της Πάρνωνα για 17 συνεχόμενα χρόνια.

Ο κος Φλώρος με μετά την παραπάνω εξέλιξη συνεχάρη την Ομάδα Έργου LEADER, τη διοίκηση και όλους τους εργαζόμενους στην Εταιρεία και ευχαρίστησε τους υπηρεσιακούς παράγοντες και τα στελέχη της κυβέρνησης για την άμεση ανταπόκριση.

Δημιουργία Βοτανικού κήπου στη Λήμνο

Ένας «σκουπιδότοπος» στο κέντρο της Μύρινας, πίσω από το Παντελίδειο Παρθεναγωγείο στον Ρωμέικο Γιαλό, χωρίς... καμία χρηματοδότηση, με πολύ εθελοντική δουλειά και τη συνεργασία του Τμήματος Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του δήμου Λήμνου είναι πλέον ο Ιπποκρατικός Βοτανικός Κήπος Λήμνου.

Η ιδέα του σχεδιασμού και τη δημιουργία του βοτανικού κήπου ξεκίνησε από τους φοιτητές και τους καθηγητές του πανεπιστημιακού Τμήματος της Λήμνου. Στον χώρο, αφού καθαρίστηκε φυτεύτηκαν είδη φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών, εδώδιμα φυτά που καλλιεργούνται χρόνια στο νησί, αλλά και εδώδιμα άγρια φυτά της Λήμνου, ενώ τα δέντρα του κήπου προσφέρθηκαν από κατοίκους και επιχειρηματίες του νησιού.

Τη συντήρηση, περιποίηση και προστασία του βοτανικού κήπου έχουν αναλάβει εθελοντικά ομάδα φοιτητών του Τμήματος Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής και κάτοικοι κι επιχειρηματίες της περιοχής, με την υποστήριξη της Υπηρεσίας Πρασίνου του δήμου Λήμνου.

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου προγραμματίζει τα εγκαίνια του Βοτανικού Κήπου, στις 6 και 7 Μαΐου.

Το διαβάσαμε στο: tro-ma-ktiko.gr