Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017

ΑΣΤΙΚΗ ΘΕΡΜΙΔΑ ΝΗΣΙΔΑΣ

SOS: Η κλιματική αλλαγή μπορεί να κάνει τις πόλεις έως 8 βαθμούς Κελσίου πιο ζεστές έως το 2100

SOS: Η κλιματική αλλαγή μπορεί να κάνει τις πόλεις έως 8 βαθμούς Κελσίου πιο ζεστές έως το 2100
Μερικές από τις πόλεις της Γης μπορεί έως το τέλος του 21ου αιώνα να έλθουν αντιμέτωπες με θερμοκρασίες έως οκτώ βαθμούς Κελσίου υψηλότερες σε σχέση με τις σημερινές, εξαιτίας του συνδυασμού των αυξημένων εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» και του φαινόμένου της «αστικής θερμίδας νησίδας», καθώς το τσιμέντο και η άσφαλτος επιδεινώνουν την επίπτωση της κλιματικής αλλαγής.
Αυτή είναι η ανησυχητική εκτίμηση μιας νέας ολλανδο-βρετανικής μελέτης, με επικεφαλής τον δρα Φρανσίσκο Εστράδα του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικών Μελετών του Πανεπιστημίου VU του 'Αμστερνταμ, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής "Nature Climate Change".
Σύμφωνα με τη μελέτη που ανέλυσε στοιχεία για τις 1.692 μεγαλύτερες πόλεις κατά την περίοδο 1950-2015, οι πόλεις καλύπτουν περίπου το 1% της επιφάνειας του πλανήτη, αλλά φιλοξενούν πάνω από τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό, παράγουν το 80% του παγκόσμιου ΑΕΠ και καταναλώνουν το 78% της ενέργειας παγκοσμίως, ενώ παράγουν πάνω από το 60% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Μεταξύ 1950-2015 το 27% των πόλεων της Γης και το 65% του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού βίωσαν θερμοκρασίες πάνω από την μέση παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας στη διάρκεια αυτής της περιόδου (περίπου 0,6 βαθμοί Κελσίου).
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας ορισμένων πόλεων θα έχει επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων τους, στα οικονομικά τους και σε ζωτικούς φυσικούς πόρους τους όπως το νερό. Η «αστική θερμική νησίδα» εκτιμάται ότι μπορεί τουλάχιστον να διπλασιάσει το κόστος της κλιματικής αλλαγής για πολλές πόλεις.
Οι εκτιμήσεις βασίζονται στο χειρότερο «σενάριο» ότι οι εκπομπές αερίων θα συνεχίσουν να αυξάνονται καθ' όλη τη διάρκεια του τρέχοντος αιώνα. Αν αυτό συμβεί, τότε μία στις τέσσερις πολυπληθέστερες πόλεις του κόσμου μπορεί να αντιμετωπίσει θερμοκρασίες αυξημένες κατά επτά βαθμούς Κελσίου έως το 2100, ενώ για το 5% των πόλεων η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να φθάσει ή και να ξεπεράσει τους οκτώ βαθμούς.
Ένα μέρος της αύξησης του θερμομέτρου -γύρω στις δύο βαθμούς Κελσίου σε ορισμένες πολυπληθείς πόλεις έως το 2050- θα οφείλεται στο φαινόμενο της «αστικής θερμικής νησίδας». Αυτό συμβαίνει, όταν οι χώροι πρασίνου και νερού (πάρκα, λίμνες κ.α.), οι οποίοι αντισταθμίζουν εν μέρει την ζέστη, αντικαθίστανται από τσιμεντένιες οικοδομές και ασφάλτινους δρόμους, που επιτείνουν την άνοδο της θερμοκρασίας. Η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, τη λειτουργία των αιρ-κοντίσιον κ.α.
Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις, η μέση πόλη αναμένεται να χάσει το 1,4% έως 1,7% του ΑΕΠ της έως το 2050 και το 2,3% έως 5,6% έως το 2100, ενώ για μερικές πόλεις η απώλεια μπορεί να αγγίξει το 11% έως το τέλος του αιώνα. Οι απώλειες αυτές προκύπτουν από την μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για ψύξη των εσωτερικών χώρων, από τη μεγαλύτερη ρύπανση του αέρα και του νερού, την μείωση της παραγωγικότητας των εργαζομένων κ.α.

Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη οι πόλεις να πάρουν μέτρα (φύτεμα δέντρων, χρήση πιο ανακλαστικών επιφανειών σε στέγες και πεζοδρόμια κ.α.), ώστε να περιορίσουν την παγίδα της «αστικής θερμικής νησίδας».

Δευτέρα 19 Ιουνίου 2017

Με αφορμή την πυρκαγιά στην Πορτογαλία

Συναγερμός από τους επιστήμονες: Πέντε και όχι δύο μήνες πλέον η περίοδος των πυρκαγιών

Συναγερμός από τους επιστήμονες: Πέντε και όχι δύο μήνες πλέον η περίοδος των πυρκαγιών
πυρκαγιές εκδηλώνονται από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο
Ως καμπανάκι κινδύνου αντιμετωπίζουν επιστήμονες τη φονική φωτιά στην Πορτογαλία υποστηρίζοντας ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη αποτέλεσε έναν από τους βασικότερους παράγοντες εκδήλωσης της πυρκαγιάς.

Όπως παρατηρεί ο ερευνητής Τόμας Κουρτ από το Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Επιστήμης και της Τεχνολογίας του Περιβάλλοντος της Βρετανίας η κλατμική αλλαγή έχει επεκτείνει την περίοδο των πυρκαγιών σε όλο τον κόσμο από τους δυο στους πέντε μήνες.

«Καταγράφουμε μια αύξηση της θερμοκρασίας και ο θερμότερος αέρας είναι συνώνυμο της πιο ξηρής και άρα πιο εύφλεκτης βλάστησης» εξήγησε ο ερευνητής στην ερώτηση για τον ρόλο που μπορεί να έπαιξε η υπερθέρμανση του πλανήτη για τη φωτιά της Πορτογαλίας.

«Αυτές οι συνθήκες αυξάνουν τόσο τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς όσο και την έντάση της. Πλέον είναι συχνό το φαινόμενο πυρκαγιών, όπως αυτή της Πορτογαλίας, που οι πυροσβέστες δυσκολεύονται πολύ να τις κατασβέσουν» συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο ενώ πριν από 50 χρόνια είχαμε πετύχει να μειώσουμε την περίοδο των πυρκαγιών στο δίμηνο Ιουλίου-Αυγούστου, η περίοδος αυτή πλέον έχει επεκταθεί με αποτέλεσμα πυρκαγιές να εκδηλώνονται από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Ειδικά για την Πορτογαλία ο Κουρτ σημείωσε ως επιβαρυντικό παράγοντα και την χλωρίδα της χώρας που περιλαμβάνει δάση από πεύκα και ευκάλυπτους.

Τελευταία παρατήρηση του Κουρτ ήταν ότι καταγράφεται μια αυξημένη εμφάνιση, ειδικά στη Μεσόγειο, μεγάλων - πυρκαγιών που καλύπτουν 1 εκατ. τετραγωνικά μέτρα - και πολύ μεγάλων πυρκαγιών που επηρεάζουν περισσότερα από 10 εκατ. τετραγωνικά μέτρα γης.

Τρίτη 30 Μαΐου 2017

Μήνυμα για θεσμική προστασία των δασών από επιφανείς μελετητές

Η χώρα μας καλύπτεται κατά 25% από δάση, η προστασία των οποίων καθίσταται επιτακτική ανάγκη για λόγους όχι μόνον προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και διατήρησης του εθνικού πλούτου.

Την ανάγκη συστηματικής, θεσμικής και ολοκληρωμένη προστασίας του δασικού πλούτου της χώρας έθεσαν στο επίκεντρο οι μετέχοντες σε εσπερίδα που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού στο Ιωνικό Κέντρο, στην Πλάκα, με τη συμμετοχή ανώτατων δικαστικών λειτουργών και άλλων ειδικών αλλά και του πρώην προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κ. Βασίλειου Σκουρή.

Η χώρα μας καλύπτεται κατά 25% από δάση, η προστασία των οποίων καθίσταται επιτακτική ανάγκη για λόγους όχι μόνον προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και διατήρησης του εθνικού πλούτου. Οι νομοθετικές επιλογές των τελευταίων δεκαετιών, που υπήρξαν ημιτελείς και εν πολλοίς αδιέξοδες, αλλά και προτεραιότητες του σήμερα με τη σύνταξη των δασικών χαρτών και την ολοκλήρωση του κτηματολογίου, υπήρξαν οι άξονες της συζήτησης των ειδικών που μετείχαν στην εσπερίδα.

Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό της η Λυδία Καρρά, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και ο αντιπρόεδρος της ΕΛΛΕΤ Γιάννης Μιχαήλ. Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτης Φάμελλος.

«Πρέπει να νομοθετήσουμε το εθνικό σύστημα προστασίας του περιβάλλοντος, να ολοκληρώσουμε τον χάρτη προστασίας και της θάλασσας, να εντάξουμε στον κρατικό προϋπολογισμό της προστασία της φύσης, να προστατεύσουμε τη βιοποικιλότητα της χώρας μας», είπε ο αναπληρωτής υπουργός.

«Οι Δασικοί Χάρτες», τόνισε, «δεν είναι μόνον συνταγματική επιταγή αλλά εντάσσονται στον αναπτυξιακό σχεδιασμό. Είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί άμεσα».

Ο Βασίλης Σκουρής, ομότιμος καθηγητή του ΑΠΘ και πρώην πρόεδρος του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, προήδρευσε της εκδήλωσης που ακολούθησε με τις σχετικές εισηγήσεις και τη συζήτηση, με την οποία και έκλεισε η επιστημονική ημερίδα.

Η Μαρία Καραμανώφ, αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, ανέβηκε στον βήμα για να θέσει το ζήτημα «Νομική προστασία των δασών στην Ελλάδα, παρελθόν και μέλλον». 

«Η έννοια του δάσους, η αποτύπωση των δασών με τους Χάρτες και το Δασολόγιο, η χρήση και τα μέτρα για την προστασία τους πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα. Ποια είναι η χρησιμότητα του δάσους;», αναρωτήθηκε, δίνοντας αμέσως την απάντηση. «Το γεγονός ότι υπάρχουν. Η ύπαρξή τους αρκεί», τόνισε. «Αν δεν καταγραφούν πλήρως και με απόλυτη ακρίβεια, είναι αδύνατη η νομική προστασία τους».

Ο Χρήστος Καραχρήστος, δασολόγος - περιβαντολλόγος, υπ. Διδάκτωρ ΔΠΘ μίλησε για ένα «δυσεπίλυτο πρόβλημα προς επίλυση», όπως είτε χαρακτηριστικά, θέτοντας κι εκείνος το ερώτημα, αν οι «δασικοί χάρτες είναι μέτρο ή απειλή για τη δασική προστασία».

«Χρειάζεται ενημέρωση, οργάνωση της δασικής υπηρεσίας, οριοθέτηση των οικισμών. Πρέπει να ξεφύγουμε από το μπάχαλο των χαρακτηρισμών. Δεν πρέπει οι περιβαλλοντολογικές δουλειές να μένουν στα χαρτιά», τόνισε, επισημαίνοντας τους κινδύνους για την οικολογία.

Παρουσιάζοντας σχετικούς χάρτες ανέδειξε το μείζον πρόβλημα των «οικιστικών πυκνώσεων», της αυθαίρετης δηλαδή δόμησης, μέσα στα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Οι εκτάσεις αυτές αφαιρούνται από τους Δασικούς Χάρτες και «δημιουργούν τρύπες», που ξεχωρίζουν από το μωβ περίγραμμά τους.

Τέλος ο Δήμος Νικόπουλος, δικηγόρος, π. Νομικός σύμβουλος του ΓΕΩΤΕΕ αναφέρθηκε στα νομικά ζητήματα από την «Αδόκητη σύγκρουση των δασικών χαρτών με τη δασική προστασία».

Η εκδήλωση έφερε ουσιαστικά στην επιφάνεια χρόνια και φλέγοντα ζητήματα, όπως είναι η ελλειμματική δασική προστασία, η καταπάτηση των δασικών εκτάσεων και οι τρόποι με τους οποίους αυτή νομιμοποιείται, η σύγχυση για τις αναδασωτέες εκτάσεις αλλά και για τη διαδικασία κατάθεσης αντιρρήσεων.

Παράλληλα έθεσε το ερώτημα κατά πόσο θα μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε θετικά το αναπτυξιακό εργαλείο που είναι οι Χάρτες και δεν θα το αφήσουμε να μετατραπεί σε καταστροφικό των δασικών οικοσυστημάτων.



Όλο και λιγότερα πουλιά στην Ευρώπη

Κατά 300 εκατομμύρια περίπου έχει μειωθεί ο αριθμός των πουλιών μέσα σε 20 χρόνια, ένα ποσοστό που αντιστοιχεί πάνω από το μισό του αριθμού τους. Ποια είναι τα αίτια που οδήγησαν στην δραματική μείωση των πουλιών;

Το τιτίβισμα των πουλιών ακούγεται όλο και πιο σπάνια σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Γερμανίας ο αριθμός των ζευγαριών αναπαραγωγής στις αγροτικές περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταξύ 1980-2010 έχει υποχωρήσει κατά 300 εκατομμύρια. Αυτό δείχνει μία μείωση κατά 57%.

Για μερικά είδη πουλιών είναι οι αριθμοί ιδιαίτερα τρομακτικοί. Τα αποθέματα πληθυσμών της καλημάνας στη Γερμανία μεταξύ 1990-2013 παρουσιάζουν μία μείωση 80%, οι πληθυσμοί του καστανολαίμη 63% και αυτοί της λιμόζας 61%. Οι πληθυσμοί της πέρδικας μάλιστα ελαττώθηκαν στη Γερμανία μεταξύ 1990-2015 κατά 84%. 
Η κύρια αιτία για την εξαφάνιση των πουλιών είναι οι τάσεις της σύγχρονης γεωργίας. Στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις προτιμούνται οι μονοκαλλιέργειες και τα φυτοφάρμακα καταστρέφουν τα αυτοφυή φυτά και τα έντομα. Συγκεκριμένα το απόθεμα ορισμένων ειδών εντόμων έχει μειωθεί κατά 90%. Αποτέλεσμα, τα πουλιά να μη βρίσκουν αρκετή τροφή. Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση η θνησιμότητα των πουλιών συνδέεται σημαντικά με τη χρήση ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων.

Σχολιάζοντας τους αριθμούς η πολιτικός των Πρασίνων Στέφι Λέμκε αναφέρει ότι «η κατάσταση των πουλιών παρουσιάζει μια δραματική εικόνα». Βλέποντας τις μεγάλες απώλειες των πουλιών και των ειδών που έχουν σημειωθεί, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μένει άπραγη. Όπως τονίζει η γερμανίδα πολιτικός, «αυτό που χρειαζόμαστε είναι αναδιάρθρωση της γεωργίας, η γεωργία πρέπει να εναρμονίζεται με την φύση. Γι' αυτό πρέπει να δώσουμε τέλος στη μαζική χρήση χημικών προϊόντων στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις και να υποστηρίξουμε την κατάργηση της μονοκαλλιέργειας». Από την κυβέρνηση ζητά επίσης να στηρίξει με χρήματα μία γεωργία που να δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για το περιβάλλον.


ΑΣΤΙΚΗ ΘΕΡΜΙΔΑ ΝΗΣΙΔΑΣ

SOS: Η κλιματική αλλαγή μπορεί να κάνει τις πόλεις έως 8 βαθμούς Κελσίου πιο ζεστές έως το 2100

SOS: Η κλιματική αλλαγή μπορεί να κάνει τις πόλεις έως 8 βαθμούς Κελσίου πιο ζεστές έως το 2100
Μερικές από τις πόλεις της Γης μπορεί έως το τέλος του 21ου αιώνα να έλθουν αντιμέτωπες με θερμοκρασίες έως οκτώ βαθμούς Κελσίου υψηλότερες σε σχέση με τις σημερινές, εξαιτίας του συνδυασμού των αυξημένων εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» και του φαινόμένου της «αστικής θερμίδας νησίδας», καθώς το τσιμέντο και η άσφαλτος επιδεινώνουν την επίπτωση της κλιματικής αλλαγής.
Αυτή είναι η ανησυχητική εκτίμηση μιας νέας ολλανδο-βρετανικής μελέτης, με επικεφαλής τον δρα Φρανσίσκο Εστράδα του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικών Μελετών του Πανεπιστημίου VU του 'Αμστερνταμ, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής "Nature Climate Change".
Σύμφωνα με τη μελέτη που ανέλυσε στοιχεία για τις 1.692 μεγαλύτερες πόλεις κατά την περίοδο 1950-2015, οι πόλεις καλύπτουν περίπου το 1% της επιφάνειας του πλανήτη, αλλά φιλοξενούν πάνω από τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό, παράγουν το 80% του παγκόσμιου ΑΕΠ και καταναλώνουν το 78% της ενέργειας παγκοσμίως, ενώ παράγουν πάνω από το 60% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Μεταξύ 1950-2015 το 27% των πόλεων της Γης και το 65% του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού βίωσαν θερμοκρασίες πάνω από την μέση παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας στη διάρκεια αυτής της περιόδου (περίπου 0,6 βαθμοί Κελσίου).
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας ορισμένων πόλεων θα έχει επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων τους, στα οικονομικά τους και σε ζωτικούς φυσικούς πόρους τους όπως το νερό. Η «αστική θερμική νησίδα» εκτιμάται ότι μπορεί τουλάχιστον να διπλασιάσει το κόστος της κλιματικής αλλαγής για πολλές πόλεις.
Οι εκτιμήσεις βασίζονται στο χειρότερο «σενάριο» ότι οι εκπομπές αερίων θα συνεχίσουν να αυξάνονται καθ' όλη τη διάρκεια του τρέχοντος αιώνα. Αν αυτό συμβεί, τότε μία στις τέσσερις πολυπληθέστερες πόλεις του κόσμου μπορεί να αντιμετωπίσει θερμοκρασίες αυξημένες κατά επτά βαθμούς Κελσίου έως το 2100, ενώ για το 5% των πόλεων η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να φθάσει ή και να ξεπεράσει τους οκτώ βαθμούς.
Ένα μέρος της αύξησης του θερμομέτρου -γύρω στις δύο βαθμούς Κελσίου σε ορισμένες πολυπληθείς πόλεις έως το 2050- θα οφείλεται στο φαινόμενο της «αστικής θερμικής νησίδας». Αυτό συμβαίνει, όταν οι χώροι πρασίνου και νερού (πάρκα, λίμνες κ.α.), οι οποίοι αντισταθμίζουν εν μέρει την ζέστη, αντικαθίστανται από τσιμεντένιες οικοδομές και ασφάλτινους δρόμους, που επιτείνουν την άνοδο της θερμοκρασίας. Η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, τη λειτουργία των αιρ-κοντίσιον κ.α.
Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις, η μέση πόλη αναμένεται να χάσει το 1,4% έως 1,7% του ΑΕΠ της έως το 2050 και το 2,3% έως 5,6% έως το 2100, ενώ για μερικές πόλεις η απώλεια μπορεί να αγγίξει το 11% έως το τέλος του αιώνα. Οι απώλειες αυτές προκύπτουν από την μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για ψύξη των εσωτερικών χώρων, από τη μεγαλύτερη ρύπανση του αέρα και του νερού, την μείωση της παραγωγικότητας των εργαζομένων κ.α.

Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη οι πόλεις να πάρουν μέτρα (φύτεμα δέντρων, χρήση πιο ανακλαστικών επιφανειών σε στέγες και πεζοδρόμια κ.α.), ώστε να περιορίσουν την παγίδα της «αστικής θερμικής νησίδας».

Τετάρτη 3 Μαΐου 2017

Greenpeace: Για να αποσυντεθεί ένα πλαστικό μπουκάλι απαιτούνται 500 χρόνια!

Greenpeace: Για να αποσυντεθεί ένα πλαστικό μπουκάλι απαιτούνται 500 χρόνια!

Καλεί τους Έλληνες να υπογράψουν επιστολή προς τον Σωκράτη Φάμελλο ενόψει της διαμόρφωσης του ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης για την Κυκλική Οικονομία

Κάλεσμα στους Έλληνες να υπογράψουν επιστολή προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Φάμελλο για την καταπολέμηση της ρύπανσης της θάλασσας από πλαστικά ενόψει της διαμόρφωσης του ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης για την Κυκλική Οικονομία απευθύνει η οργάνωση Greenpeace.

Σύμφωνα με την οργάνωση μέχρι τον Ιούνιο του 2017 αναθεωρούνται τρεις Οδηγίες που ρυθμίζουν τη διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων.

Όπως επισημαίνεται στην Ελλάδα από τους 180.000 - 300.000 τόνους πλαστικής συσκευασίας που παράγονται ετησίως (ενώ το σύνολο της ετήσιας ζήτησης σε πλαστικό υπολογίζεται κοντά στους 500.000 τόνους), μόλις ένα μικρό ποσοστό από αυτήν την ποσότητα ανακυκλώνεται εξαιτίας της ανεπάρκειας του συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων και της απουσίας ενός θεσμικού πλαισίου που αποθαρρύνει την παραγωγή και ζήτηση πλαστικού μίας χρήσης.

Και όλα αυτά ενώ ο χρόνος για να αποσυντεθεί ένα πλαστικό μπουκάλι είναι τα 500 έτη!


Συνολικά υπολογίζεται ότι περίπου 4,8 - 12,72 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς. Με το 94% αυτού του πλαστικού να παραμένει στον βυθό, είναι πασιφανές ότι το πρόβλημα που παρατηρείται κάθε χρόνο στις παραλίες δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. 

Σύμφωνα με μελέτες υπολογίζεται ότι στη Μεσόγειο επιπλέουν 1.455 τόνοι πλαστικού, ενώ πλαστικά σκουπίδια έχουν εντοπιστεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του βυθού της, από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι τα μεγαλύτερα βάθη της και σε όλο το μήκος της ακτογραμμής της, καθιστώντας την μία από τις πιο ρυπασμένες περιοχές του κόσμου. 

«Τα πλαστικά αντικείμενα μιας χρήσης, αν και χρησιμοποιούνται για ελάχιστα λεπτά παραμένουν στο περιβάλλον για δεκαετίες, ακόμη και για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια. Ο τρόπος με τον οποίον αξιοποιούμε αυτόν τον πολύτιμο πόρο αποτελεί μια τεράστια πληγή τόσο για την οικονομία μας, όσο και για το φυσικό μας περιβάλλον. Απαιτείται μια ριζική αναθεώρηση των καταναλωτικών μας συνηθειών, αλλά και των πολιτικών αποφάσεων που χρειάζονται για τη δημιουργία μιας οικονομίας όπου η αξία των προϊόντων και των υλικών θα διατηρείται εντός της οικονομίας για όσο το δυνατόν περισσότερο»,
δήλωσε ο Άλκης Καφετζής, υπεύθυνος της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
ΣΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ Η ΚΥΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Εφικτή η μετάβαση του πλανήτη σε 100% «πράσινη ενέργεια»

Εφικτή η μετάβαση του πλανήτη σε 100% «πράσινη ενέργεια»
Θα κυριαρχήσουν στο μέλλον οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, καθώς μπορούν να φτάσουν σε κάλυψη στο 100%, όπως επισημαίνει ο οργανισμός REN21, επικαλούμενος το παράδειγμα αρκετών περιοχών, νησιών και πόλεων που έχουν θέσει ήδη τέτοιο στόχο.
Ο REN21 συνομίλησε με 114 ειδικούς από όλο τον κόσμο και το 90% αυτών έκρινε ότι οι ΑΠΕ οδηγούν σε ενισχυμένη ενεργειακή πρόσβαση τις κοινότητες ανά τον πλανήτη. «100 εκατ. άνθρωποι λαμβάνουν πλέον ηλεκτρισμό μέσω διανεμόμενων ανανεώσιμων ενεργειακών συστημάτων και οι αγορές για αυτά τα συστήματα αυξάνονται γρήγορα», όπως σημείωσε σε ανακοίνωσή του.
Επιπλέον, πάνω από το 70% των ειδικών θεωρεί ότι είναι εφικτή η μετάβαση του πλανήτη προς το 100% ΑΠΕ, με τους Ευρωπαίους και Αυστραλούς να στηρίζουν περισσότερο αυτή την άποψη. Ακόμη ένα 70% εκτιμά ότι το κόστος των ΑΠΕ θα συνεχίσει να υποχωρεί και θα «κερδίσει» τα ορυκτά καύσιμα εντός δέκα ετών. «Τα αιολικά και τα φ/β είναι ήδη ανταγωνιστικά έναντι της συμβατικής παραγωγής στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ», αναφέρει ο REN21.
Εφικτή η μετάβαση του πλανήτη σε 100% «πράσινη ενέργεια»
Ο Αρθούρος Ζερβός, πρόεδρος του οργανισμού, δήλωσε σχετικά ότι το 2004, όταν ο REN21 ιδρύθηκε, το μέλλον των ΑΠΕ έμοιαζε πολύ διαφορετικό. «Εκείνη την εποχή, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι το 2016 οι ΑΠΕ θα αντιστοιχούν στο 86% όλων των νέων μονάδων στην Ε.Ε.», όπως εξήγησε.
Παλιρροϊκή ενέργεια
Την ίδια στιγμή, στα τέλη του 2016, η Ευρώπη διέθετε 13 μεγαβάτ παλιρροϊκής ενέργειας και 5 μεγαβάτ κυματικής ενέργειας, ενώ άλλα 30 μεγαβάτ έργων τελούσαν υπό κατασκευή.

Σύμφωνα με το σύνδεσμο Ocean Energy Europe, το 2016 ήταν η πρώτη χρονιά πραγματικής ανάπτυξης για τον κλάδο, ο οποίος έχει χρηματοδοτηθεί με 130 εκατ. ευρώ από το 2014 μέσω του προγράμματος Horizon 2020. Επίσης, κεφάλαια προσέφερε πέρυσι και η EIB.
Όπως τονίζει ο σύνδεσμος, έργα-σταθμοί στην παλιρροϊκή ενέργεια ήταν τα πάρκα στο Paimpol-Brehat της Γαλλίας και το MeyGen και Shetland στη Σκωτία. Το MeyGen συγκεκριμένα αποτελεί το μεγαλύτερο έργο παλιρροϊκής ενέργειας μέχρι σήμερα.

Στην κυματική ενέργεια, 21 γεννήτριες εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη μέχρι τώρα και αναμένεται η ολοκλήρωση άλλων 20 με συνολική ισχύ 12 μεγαβάτ.

Σύγχρονες φάρμες με αφεντικό την ίδια τη φύση

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΟΥ
Στη φάρμα του Μπεκ Ελουέν στη Νορμανδία κυριαρχεί η ομορφιά της φύσης.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
«“Σαράντα χρόνια προσπαθώ να καλλιεργήσω αυτό τον τόπο και δεν φυτρώνουν ούτε πέτρες! Χάνεις τον καιρό σου!”, ήταν τα πρώτα λόγια ενός γείτονα, όταν ήρθα στην περιοχή πριν από 7 χρόνια για να δουλέψω τη γη», θα πει η Αννα Μορδεχάι από το Περιβόλι στη Βάρη, μία επιχείρηση που στοχεύει να «φέρει τους αστούς πιο κοντά στη φύση», όπως εξηγεί.
Πώς κατάφερε να μετατρέψει ένα έδαφος άγονο σε μία σύγχρονη όαση; «Εφαρμόζοντας τις αρχές της Περμακουλτούρας, η οποία δεν σου λέει πώς να καλλιεργήσεις αλλά πώς πρέπει να σκέφτεσαι και να οργανώνεις τη λειτουργία σου, ώστε να δρας σύμφωνα με τη φύση, υιοθετώντας τις αρχές της αειφορίας. Η φύση είναι ξεκάθαρα το αφεντικό. Αντί να της εναντιωνόμαστε, παρατηρούμε τα μοτίβα της και προσπαθούμε να τα αναπαράξουμε – σαν να ανεβαίνεις σε μία σανίδα του surf και αφήνεσαι να σε οδηγήσει το ρεύμα».

Ηγετικές φυσιογνωμίες στον χώρο της Περμακουλτούρας, οι Perrine και Charles Herve’ – Gruyer, αγρότες και εκπαιδευτές μαζί, μεγαλώνουν τα 4 παιδιά τους στη Φάρμα του Μπεκ Ελουέν, στη Νορμανδία. Η σχέση τους με τον χώρο της γεωργίας ανύπαρκτη, καθώς η μεν Perrine έκανε καριέρα ως νομικός σύμβουλος διεθνών επιχειρήσεων στην Ασία, ο δε Charles, ήταν παιδαγωγός και ναυτικός – για πάνω από 20 χρόνια ταξίδευε ανά τον κόσμο με ωκεανογραφικό σκάφος, δημιουργώντας ντοκιμαντέρ και γράφοντας βιβλία για τη φύση. «Η Perrine κι εγώ θέλαμε να τρέφουμε την οικογένειά μας με υγιεινά και ζωντανά προϊόντα, καλλιεργημένα με αγάπη από τα χέρια μας. Γίναμε αγρότες. Οι πηγές έμπνευσής μας προέρχονται από τους αυτόχθονες λαούς, τους αγρότες του παρελθόντος αλλά και από τις τελευταίες προόδους στον τομέα της φυσικής γεωργίας. Η Περμακουλτούρα, επάνω στην οποία έχει σχεδιαστεί η φάρμα μας, είναι σαν μία έξυπνη εργαλειοθήκη, που επιτρέπει να αναπτυχθούν τρόποι ζωής, με σεβασμό τόσο στη γη όσο και στους κατοίκους της», γράφει ο Charles στο βιβλίο τους «Περμακουλτούρα» (εκδ. Καπόν) με τη στήριξη του World Human Forum.

Το πρόβλημα γίνεται λύση

«Αναζητούσαμε μια ζωή με νόημα, ποιότητα και αυτάρκεια», θα πει η Perrine, εξηγώντας πως «τίποτε δεν ήταν προϊόν της φαντασίας μας: εμπνευστήκαμε από τις γεωργικές τεχνικές του παρελθόντος και τις αναμείξαμε με τη σύγχρονη, επιστημονική γνώση – δεν είμαστε κατά της προόδου! Χρησιμοποιούμε Η/Υ συνεχώς για την καλύτερη οργάνωσή μας. Αλλά στη γη, η δουλειά γίνεται με τα χέρια. Η παρατήρηση και η σκέψη είναι οι καλύτεροι τρόποι για την προαγωγή της γεωργίας». «Αν και ριψοκίνδυνη επιλογή, ξαναβάλαμε το ανθρώπινο χέρι στο επίκεντρο της διαδικασίας της αγροτικής παραγωγής», προσθέτει ο σύζυγός της σε επίρρωση των προλεχθέντων. «Απερίσκεπτο στοίχημα σε μία εποχή που η εργασία κοστίζει ακριβά και τα αγροτικά προϊόντα δεν αποδίδουν. Ομως η Περμακουλτούρα προτείνει να μετατρέψουμε το πρόβλημα σε λύση, καθώς ο άνθρωπος αποτελεί πλεονέκτημα όταν του εμπιστευόμαστε εργασίες, που η μηχανή δύσκολα μπορεί να πραγματοποιήσει: δημιουργώντας καλλιεργημένους χώρους εντατικά ζωντανούς, φροντίζοντας με αγάπη το έδαφος και τα φυτά, συνδυάζοντας και πυκνώνοντας τις καλλιέργειες, διαπιστώσαμε ότι η γη μας γινόταν γονιμότερη και η παραγωγή ήταν ανάλογη. Η φάρμα μας σήμερα, έχει εξελιχθεί σε ένα μωσαϊκό από μικρά οικοσυστήματα που αλληλεπιδρούν: λιμνούλες, νησιά, περιβόλια, δάσος-κήπο, καλλιέργεια σε αναχώματα, βοσκότοπους. Κυριαρχεί η εντύπωση μιας άφθονης γενναιοδωρίας». «Επαναφέρουμε την ομορφιά της φύσης», τονίζει η Perrine.

«Η Περμακουλτούρα δεν επιδιώκει να μεγιστοποιήσει την παραγωγή ανά παραγωγική μονάδα αλλά ανά τετραγωνικό μέτρο εδάφους», αναφέρει η Αννα Μορδεχάι, δίνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Αντί να φυτέψουμε δύο ντοματιές σε απόσταση 40 εκ. μεταξύ τους, όπως θα έκανε ένας συμβατικός αγρότης, εμείς ανάμεσά τους θα φυτέψουμε τέσσερα μαρούλια, που θα εμποδίσουν τα αγριόχορτα να φυτρώσουν –η φύση απεχθάνεται τον κενό χώρο– θα σκιάσουν τις μικρές ντοματιές και όταν αυτές χρειαστούν τον χώρο, εμείς θα έχουμε ήδη συγκομίσει τα μαρούλια».

«Οι άνθρωποι έχουν εκπαιδευθεί να σκέφτονται τα πάντα σαν μία ευθεία γραμμή, το ένα να διαδέχεται το άλλο, παραλείποντας έτσι τον παράγοντα αλληλεπίδραση, που είναι καθοριστικός. Ολα όμως βασίζονται στην κοινή λογική. Λειτουργούν σαν ένας κύκλος», καταλήγει η Perrine.

Σαν ένα νέο «λογισμικό»
«Απέναντι στη σφοδρότητα του αγροβιομηχανικού ποταμού, που παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του αφήνοντας τη γη εξαντλημένη και τον κόσμο λαβωμένο, η Φάρμα του Μπεκ Ελουέν είναι μία όαση», διαβάζει κανείς στον πρόλογο του βιβλίου «Περμακουλτούρα» που υπογράφει ο Philippe Desbrosses, αγρότης, δρ Επιστημών του Περιβάλλοντος, συνιδρυτής των περισσότερων ιστορικών κινημάτων βιολογικής γεωργίας. Οπως επισημαίνει ο ίδιος: «Φαίνεται ότι εκεί που υπάρχει σεβασμός στη φύση, η ζωή ανθίζει με δεκαπλάσια ενέργεια». Για τον Charles, «η Περμακουλτούρα αποτελεί ένα νέο παράδειγμα, ένα νέο “λογισμικό”. Στους αντίποδες του κυρίαρχου αγροτικού συστήματος, το οποίο δεν σταματά να τεχνοποιεί τη φύση, προσπαθούμε να εκμεταλλευθούμε τις υπηρεσίες που παρέχουν γενναιόδωρα τα οικοσυστήματα. Μήπως η φύση δεν προσφέρει στα φυτά όλα όσα χρειάζονται για την ανάπτυξή τους; Επιπλέον, συνειδητοποιούμε πως όταν αγγίζουμε τη γη, συνδεόμαστε ξανά με όλα όσα διαμορφώνουν τη ζωή των Ανθρώπων: τη διατροφή, την υγεία, τα τοπία, την απασχόληση, την οικονομία, την τέχνη της συμβίωσης, καθώς και με ό,τι πιο οικείο έχουμε – τις συγκινήσεις μας, την παρουσία μας στον κόσμο, τη σχέση μας με τη ζωή».
Έντυπη

Τρίτη 25 Απριλίου 2017

Επιστήμονες ανακάλυψαν το έντομο που τρώει πλαστικά

Επιστήμονες ανακάλυψαν το έντομο που τρώει πλαστικά

«Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο, που θα μας βοηθήσει να ξεφορτωθούμε όλα αυτά τα πλαστικά απόβλητα από πολυαιθυλένιο, τα οποία συσσωρεύονται σε χωματερές της ξηράς και στις θάλασσες» δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας 

Επιστήμονες στη Βρετανία και στην Ισπανία ανακάλυψαν ένα έντομο που τρώει πλαστικά και ελπίζουν ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να «ξαλαφρώσει» τις χωματερές και τους ωκεανούς από τους τόνους των πλαστικών αποβλήτων που καταλήγουν εκεί.

Πρόκειται για την προνύμφη του κηρόσκορου (Galleria mellonella), μιας παρασιτικής πεταλούδας που αποτελεί μεγάλο πονοκέφαλο για τους έλληνες και λοιπούς ευρωπαίους μελισσοκόμους, καθώς εισχωρεί στις κυψέλες για να εναποθέσει τα αυγά της, τα οποία, όταν εκκολαφθούν και βγουν οι προνύμφες, καταστρέφουν τις κηρήθρες.

Όταν ακόμη είναι σε μορφή κάμπιας (προνύμφης), το εν λόγω έντομο αποδείχθηκε, μετά από πειράματα, ότι είναι σε θέση να τρώει όχι μόνο κηρήθρες αλλά και πολυαιθυλένιο, ένα από τα πιο ανθεκτικά και ευρέως χρησιμοποιούμενα πλαστικά διεθνώς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πάολο Μπομπέλι του Τμήματος Βιοχημείας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Current Biology», παρατήρησαν ότι περίπου 100 κάμπιες κηρόσκορου κατανάλωσαν 92 μιλιγκράμ (χιλιοστόγραμμα) πλαστικού μέσα σε 12 ώρες.
  
Σε λιγότερη από μια ώρα, τα έντομα αυτά είχαν ανοίξει τρύπες σε μια πλαστική σακούλα μέσα στην οποία βρίσκονταν. Ο ρυθμός αυτός είναι πολύ ταχύτερος από εκείνο ορισμένων βακτηρίων που έχουν ανακαλυφθεί ότι επίσης βιοδιασπούν το πλαστικό, αλλά με ταχύτητα μόνο 0,13 μιλιγκράμ τη μέρα.

«Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο, που θα μας βοηθήσει να ξεφορτωθούμε όλα αυτά τα πλαστικά απόβλητα από πολυαιθυλένιο, τα οποία συσσωρεύονται σε χωματερές της ξηράς και στις θάλασσες» δήλωσε ο Μπομπέλι.

Το κερί της κηρήθρας είναι ένα πολυμερές, ένα είδος «φυσικού πλαστικού» με χημική δομή που μοιάζει με του πολυαιθυλενίου. Οι εν λόγω κάμπιες -που χρησιμοποιούνται ήδη ως δόλωμα από τους ερασιτέχνες αλιείς- δεν διασπούν απλώς το πλαστικό σε μικρότερα κομμάτια, αλλά μεταβάλλουν τη χημική δομή του σε γλυκόλη αιθυλενίου.

Αν οι ερευνητές εντοπίσουν ένα συγκεκριμένο ένζυμο -ή ένα βακτήριο που ζει μέσα στην κάμπια- στο οποίο οφείλεται η ικανότητα του εντόμου να τρώει πλαστικά, τότε αυτή η ουσία θα μπορούσε να αναπαραχθεί σε μαζική κλίμακα με μεθόδους βιοτεχνολογίας, χωρίς να χρειάζεται να διασπείρει κανείς τα ίδια τα έντομα για να τρώνε τα απανταχού πλαστικά.

Κάθε χρόνο εκτιμάται ότι παγκοσμίως παράγονται περίπου 80 εκατομμύρια τόνοι πολυαιθυλενίου, το οποίο χρησιμοποιείται σε ποικίλες χρήσεις, όπως πλαστικές σακούλες και συσκευασίες. Αποτελεί σχεδόν το 40% των πλαστικών προϊόντων που παράγονται στην Ευρώπη και χρειάζεται εκατοντάδες χρόνια για να διασπαστεί μόνο του στη φύση.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ 

Πέμπτη 6 Απριλίου 2017

Το κάρβουνο απειλεί να δυναμιτίσει τις προσπάθειες για το κλίμα

Το κάρβουνο απειλεί να δυναμιτίσει τις προσπάθειες για το κλίμα
Εάν υλοποιηθούν τα σχέδια για την κατασκευή νέων σταθμών λιθάνθρακα σε όλο τον κόσμο, η ανθρωπότητα θα δει τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη να αυξάνεται πολύ πάνω από το στόχο των 2 βαθμών Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα, προειδοποιεί ανάλυση που παρουσιάστηκε στη Σύνοδο για το Κλίμα (COP21) στο Παρίσι.

Συνολικά 2.400 νέοι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής που καίνε κάρβουνο σχεδιάζονται σε όλο τον κόσμο, αναφέρει ο ευρωπαϊκός ερευνητικός οργανισμός Climate Action Tracker. Οι εκπομπές από τους σταθμούς αυτούς υπολογίζονται σε 6,5 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο.

Αν όλα αυτά τα σχέδια υλοποιηθούν, οι παγκόσμιες εκπομπές CO2 από σταθμούς λιθάνθρακα το 2030 θα είναι 400% υψηλότερες από ό,τι απαιτείται για να επιτευχθεί ο συμφωνημένος στόχος των 2 βαθμών.

Ακόμα κι αν δεν κατασκευαστεί κανένα νέο εργοστάσιο, δείχνει η ανάλυση, οι εκπομπές από τις υφιστάμενες μονάδες που θα συνεχίσουν τη λειτουργία τους τουλάχιστον μέχρι το 2030 θα είναι 150% μεγαλύτερες από ό,τι θα έπρεπε για να επιτευχθεί ο στόχος.